İnsanlar görür, duyar, hisseder ama birçoğu bir şeyi anlamazlar. Nedenini hiç düşündün mü? Ben de düşünmedim; 'Boş şeylere kafa yormayız,' değil mi? Ama bu o kadar da boş değildir.
İnsanlar, insanlar ile dalga geçer, onunla oynarlar. Bu neden olur? Yetişme biçimi ile alakası vardır. Hayata adım atarken illa bir insana ihtiyacın yoktur; bebekler çoğu zaman ilk adımlarını kendileri atarlar. Bu, 'Bundan sonrasında da kendi adımını atabilirsin,' demek gibi bir şey.
Biz bu hayata tek geldik. Gözlerimizi açtığımızda tek olduğumuzu hissettiren şeydir yalnızlık. Bu kadar zor olmamalı; yalnız hissetmek zor olmalı.