Teumeliff

Yorulmak.

Teumeliff

Junghwan’ın evine girdiğinde her şey yarım kalmıştı.
          Masada küçük bir defter
          Son sayfası kıvrılmıştı.
          “Beni öldüren kişi,
          elinde bıçak tutan değil.
          Beni öldüren,
          sustuğumda duymayan herkes.
          Ama en çok…
          Açmadığın o telefon.”
          Doyoung'un nefesi kesildi 
          Defteri kapattı
          Kabullenmişti artık
          ...
          17'00

rainstardy_

@ Teumeliff  oha ağladım galiba...
Reply

rainstardy_

Selam askm ıg falan ver takipleselimm

rainstardy_

@ Teumeliff  thanki bu aradaa
Reply

Teumeliff

Doyoung masadaki tek bardağa baktı.
          Ayrılalı haftalar olmuştu ama Junghwan’ın izleri halâ bu evdeydi.
          Sessizdi her şey.
          Ta ki kapı çalana kadar.
          Gelen o değildi.
          Eline tutuşturulan siyah zarfın üzerinde Junghwan’ın yazısı vardı.
          “Bitti dediğinde bitmiyormuş Doyoung, beni bıraktığın o  sokakta benden geriye ne kaldığını gör istedim.”
          Doyoung ne olduğunu anlamadan sokağa koştuğunda polis arabalarının siren sesleri çoktan mahalleyi kaplamıştı.
          Ağlayamadı aslında inanmadı inanmak istemedi
          Sadece elindeki zarfı daha da sıktı. (Öylesineyazdm)
          
          23'52