mie mie

မေလရောက်ပြီ။ မိုးတွေရွာပြီ။ စိန်တစ်လုံးတွေလည်းသီးပြီ။ မိုးရေစိုတာကိုအရမ်းမုန်းတဲ့အမျိုးသား။ သရက်သီးမှည့်အရမ်းကြိုက်တဲ့အမျိုးသားကိုသတိရတယ်။ စာသင်ဖို့ကိုယ့်အိမ်ကိုလာတဲ့လမ်းမှာ မတော်တဆမိုးများမိလာခဲ့ရင် မျက်ခုံးထူထူတွေကိုတွန့်ချိုးပြီး မိုးရေစိုလို့ ကိုယ်လက်တွေကိုက်ခဲကြောင်းညည်းညူတတ်သေးတာ။ မေမေက သရက်သီးမှည့်လေးခွဲပြီးကျွေးလိုက်ရင် မျက်ခုံးတွေကချက်ချင်းပြန်တန်းသွားရော။ မိုးမရွာတဲ့နေ့ဆို ကိုယ့်အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တက်ရဖို့အရေး မရမကပူဆာဂျစ်တိုက်ခဲ့တဲ့ညနေတွေ။ စာသင်မရတော့လို့'တအားဆိုးတာပဲ၊လုပ်ချင်တာလုပ်'ဆိုပြီး ခွင့်ပြုပေးခဲ့တဲ့ညနေတွေ။ ခေါင်းမိုးပေါ်ရောက်နေတာကိုအဖွားမြင်ပြီး လှမ်းဆူလို့အောက်ဆင်းပြေးခဲ့ရတဲ့ညနေတွေ။ အချိန်တိုင်းလွမ်းနေရပေမယ့် မေလရောက်ရင်ပိုလွမ်းမိတယ်။

Everyone said "လွမ်းစရာရှိရင် နာစရာနဲ့ဖြေ" but he is "ငါ့ကိုအတော်ဆုံးဖြစ်စေချင်တဲ့သူ၊ နယ်ပယ်ပေါင်းစုံမှာထူးချွန်စေချင်တဲ့သူ၊ သူ့ညီမအရင်းလေးလိုဂရုစိုက်ပေးတဲ့သူ၊ ငါအမှားတွေလုပ်တိုင်း အပြစ်မတင်ဘဲအမြဲချီးကျူးပေးတဲ့သူ၊ မေမေဆူရင်တောင် ကျွန်တော့်တပည့်ကိုအဲ့လောက်မဆူပါနဲ့ ကျွန်တော်ဆုံးမပါ့မယ်ဆိုပြီးကာပေးတဲ့သူ" ။
          ဘယ်မှာလဲ နင်တို့ပြောတဲ့နာစရာ? ငါ့ကောင်းကျိုးကိုပဲအမြဲလိုလားတဲ့လူကို ငါကဘာကိစ္စနဲ့စိတ်နာရမှာတဲ့လဲ။ တစ်ကယ်ဆို ငါကမှသူ့ရဲ့ဖြူစင်တဲ့အပြုအမူတွေကို အရောင်စွန်းစေချင်ခဲ့တဲ့မကောင်းတဲ့လူလေဟာ။ နာမယ့်နာ သူကနာရမှာ​ပေါ့။ ငါကဘာမလို့ သူ့လိုလူကိုစိတ်နာရမှာလဲ။

Lanaရဲ့ sad girlနားထောင်ပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန်မြင်နေရသလိုပဲ
          "သူ့လောက်ပြီးပြည့်စုံတဲ့လူကို မမြင်ဖူးဘူး၊ သူ့ဘေးမှာလည်း သူနဲ့လိုက်ဖက်လွန်းတဲ့ အမျိုးသမီးရှိနေတယ်"

Happy for him. Finally hes back to the woman who matches his energy, respect him and doesnt feel being ignored.

၁၃နှစ်ကနေ ၁၇နှစ်အထိ။ ဒီတစ်လျှောက်လုံး အဲ့အမျိုးသားကိုပဲသဘောကျခဲ့တာ။ အချစ်ဦးလည်းဟုတ်တယ်။ အချစ်ဆုံးလည်းဟုတ်တယ်။ အဲ့အမျိုးသားထက်အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ယောကျာ်းမမြင်ဖူးသေးဘူး။ ဒီဘဝမှာတော့ကိုကိုကလွဲပြီးချစ်ရမယ့်လူ မီးငယ်ဘဝမှာရှိလာတော့မယ်မထင်ဘူး။

လက်သည်းအရှည်ထားရတာအရမ်းကြိုက်တယ်၊ အဲ့လက်သည်းတွေကြောင့်ကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်းထိခိုက်မိတယ်၊ ဘယ်လိုအခြေအနေရောက်ရောက်လက်သည်းညှပ်ဖို့အစီအစဥ်မရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမယ့်အဲ့အမျိုးသားရဲ့လက်ဖမိုးပေါ်ခြစ်ရာထင်သွားတဲ့နေ့ကတည်းကလက်သည်းတွေကိုညှပ်ပြစ်ခဲ့တာ၊ အရှည်မထားတော့တာအခုထိပဲ၊ မတော်တဆလေးခြစ်ရုံခြစ်မိသွားတာဆိုပေမယ့် ကိုယ်ကလက်သည်းဆိပ်ရှိတာရော သူကsensitive skinသမားဖြစ်နေတဲ့အခါဆေးထည့်ပြီးပလစတာကပ်လိုက်ရတဲ့အထိပြင်းထန်ခဲ့တာ၊ အဲ့ကတည်းကလက်သည်းအရှည်ကိုငါစွန့်လွှတ်လိုက်တာပဲ။

"သဲသိမ့်သိမ့်သူ ကျောင်းနောက်ကျလို့ ပထမအချိန်၄၅မိနစ်မှာ အမှိုက်ကောက်ရမယ်"

In this days, I silently miss his "သဲသိမ့်သိမ့်သူ စာကျက်မယ်လို့ပြောနေတယ်" and treatment with "ချောကလက်ရေခဲမုန့်တစ်ခွက်"

Everyone said "move on, he already have a gf" but they dont know that he's a "skinကြောင့် စိတ်ညစ်စရာမလိုပါဘူး လရဲ့မျက်နှာပြင်မှာလည်း အဲ့လိုတွေရှိတယ်လေ ဒါပေမယ့် လကအမြဲလှတယ် မီးမီးရဲ့ဝက်ခြံတွေလည်းလှပါတယ်" ၊ "စာငါးပုဒ်မှားတယ် မရိုက်ချင်လို့ ထိုင်ထဆယ်ခါပဲလုပ်" ၊ "မဆူချင်ဘူး လိမ်လိမ်မာမာနေ" ၊ "ဒီတစ်ပုဒ်ရရင် မုန့်ဝယ်ကျွေးမယ်" boy

Let's back to 2021 >>>
          
          အဲ့အမျိုးသားကိုကိုယ်စသိခဲ့တာ2021ကျောင်းတွေပြန်ဖွင့်မှပါ။ ကိုယ်ကကျောင်းကိုပြောင်းလာခဲ့တဲ့ကျောင်းသူအသစ်ပေါ့။ တစ်ကျောင်းလုံးကိုလည်းမသိဘူး။ ဘေးမှာအတူထိုင်တဲ့တစ်ယောက်နဲ့ပဲစကားပြောဖြစ်ခဲ့တာ။ တစ်နေ့တော့ကျောင်းခေါင်းလောင်းခေါက်ပြီးလို့ဘုရားရှိခိုးနေတဲ့အချိန်အတန်းထဲအစ်ကိုတစ်ယောက်ဝင်လာတယ်။ တီချယ်ယူခိုင်းထားတဲ့registorလာပို့တာပါတဲ့။ လှိုင်းတွန့်ဆံပင်ခွေတွေကမရှည့်တရှည်နဲ့အများသူငါလိုကျောင်းစိမ်းပဲဝတ်ထားပေမယ့်ဘာလို့ကိုယ့်မျက်လုံးထဲထူးခြားနေခဲ့တာလည်းမသိဘူး။ သူဝင်လာတော့အခန်းကနည်းနည်းလှုပ်ခတ်သွားသလိုပဲ။ သူကတော့အေးအေးလူလူဆရာမကိုregistorပေးပြီးပြန်ထွက်သွားတာတည်ငြိမ်လို့။ ကျောင်းကောင်စီဥက္ကဌတဲ့။ ပြီးတော့ကျောင်းရဲ့မြန်မာစာထူးချွန်၊ကဗျာထူးချွန်ပထမအဆင့်တဲ့လေ။ စာလည်းတော်တယ်၊စည်းကမ်းလည်းကြီးတယ်။ ဆရာမတွေအကုန်သဘောကျလို့ကောင်စီဥက္ကဌအဖြစ်ရွေးထားကြတာတဲ့။ သူငယ်ချင်းကအဲ့လိုပြောပြတယ်။