any pronouns; 19yo
"I can at least be neat
Walk out and be seen as clean"

Jestem niespełnioną twórczynią, która już dłuższy czas temu przestała pisać. Moja jedyna praca tutaj została opublikowana, gdy miałam piętnaście lat i byłam w dość dziwnym momencie życia. Było tu znacznie więcej mojego digitalowego footprintu, ale jakoś w szale zawsze desperacko próbowałam się go pozbyć.

Pisałam tu amatorsko, bardzo lubiłam przelewać jakieś swoje projekcje na fikcje. Ta rzecz do dzisiaj się nie zmieniła, bo mam jakieś śmieszne zapędy do eskapizmu. Czuję się zamknięta w ciele dorosłej osoby, dalej gram w VN'ki z queerowymi motywami, kupuję książki filozoficzne razem z oneshotową mangą BL i breloczkiem muminka, rozkojarzam się od razu, gdy widzę kota na ulicy. Nauczyłam się robić zupę miso i całkiem niezłe miski jogurtowe, a moje słuchawki pewnie już wrosły mi w uszy.

Nie mogę z pewnością stwierdzić, że opublikuję tutaj kolejne prace. Choć jest to żenujące dla mnie, pozostawiam moje jedyne opowiadanie tutaj, bo do dzisiaj ludzie zdają się to czytać, co jest dla mnie dość szokujące. Czuję się, jakbym zostawiała tu jakiś wstydliwy wpis z antycznego pamiętnika. Ale prawda jest taka, że nie ma w tym nic żenującego. Pisanie było bezpieczną przestrzenią, a dzielenie się nią tutaj było równie miłym doświadczeniem. 

Dziękuję wszystkim, którzy kiedykolwiek, jakkolwiek integrowali się ze mną, gdy byłam w przedziwnych fazach literackich, jak i tożsamościowych! Dziękuję za wsparcie, jakie dostałam od czytelników i za odzew, który do dzisiaj bardzo cenię. Jestem też wdzięczna za wspieranie mnie w czasie gwałtownych reformacji konta, zmieniających się fandomów, od creepypast i slenderverse, aż po BSD. Jedna wielka dziura lost mediów.

Wyszło bardzo dramatycznie, choć tak naprawdę ten opis nie robi żadnej różnicy ani w moim, ani w czyimś życiu. Chyba nigdy nie nauczę się streszczać swoich wypowiedzi =)
"And I'll go to work, and I'll go to sleep, 
And I'll love the littler things"