Umasuriya
නලකූබර වත ,
නලකූබරගෙ මැළවුණ මූණ දිහා බලාගෙනම ආත්රී අතීතෙට ගියා. මීට අවුරුදු විසි තුනකට කලින් නුවර ඉස්පිරිතාලෙදි ඉස් ඉස්සෙල්ලාම මේ මූණ දැකපු දවස ආත්රී ට හොඳට මතකයි.
"" අනේ......රෝසම රෝස පාටයි....
කෙළි පැංචියෙක් වගේ.....""
හොඳට වැවුණ ඉත්තෑකූරු කොණ්ඩෙයි
තැන් තැන් රෝස පැහැ වුන සුදු පාට මූණයි බලාගෙන ආත්රී කෑගැහුවා.
"" මං වගේ නේද....? අම්ම වගේ කොල්ලෙක් පවුලකට වාසනාව ගේනවලු......""
ගයත්රි අක්ක හිටියෙ රටක් රාජ්යයක් දිනල වගේ
"" විශ්රවාන් නලකූබර රාජේස්වර ""
ගයත්රි අක්ක කිවුවෙ පොඩි එකාගෙ රෝස පාට කම්මුලක් පිටි අල්ලෙන් පිරිමදින ගමන්.
"" කවුද නම දැම්මෙ....""
"" විශ්රව තමා.....""
"" වෙසමුණියගෙ පුතා කියලම දාල තියෙන්නෙ..... අනේ මේ අහිංසකයට දාන්න ඊට වඩා හොඳ නමක් තිබුණෙ නැද්ද .....""
ඔතල තිබුණ රෙදි පොදිය පිටින්ම බිළිඳු නලකූබරව දෝතට අරගෙන ආත්රී එහෙම ඇහුවම ගයත්රි අක්ක කිවුවෙ
' නම දුන්න එකම මදැයි ' කියල. එදා වගේම ආත්රී මෙදත් සුසුමක් හෙලුවා.
මේක තවත් එක BL කතාවක් නෙවේ.
මගේ කතා ශෛලිය එක්ක මම ලියන වෙනස් කතාවක් විතරයි. නමක්, ගමක් ඇරුනම අනිත් හැමදේම මගේ මනෝමූලික සිතුවිලි විතරයි. කිසිම සත්ය සිදුවීමකට සම්බන්ධ නැත. එකතුවෙන්න නලකූබර එක්ක - උමා