Bir eylül hüznüdür içimdeki
Yağmurların ıslattığı yollardan geçerken
Islanır yalnızlığım da bedenimle birlikte
Senin yokluğunda.
Her baktığımda seni görür gözlerim
Seni arar sana bakar gözlerim
Buğulu bir geceye yükselir nefesim
Yokluğunda üşüyerek hiçliğe sarılırım.
Belki bir gün dönüp gelirsin
Böyle hiçbir şey söylemeden
Sessiz, kimselere fark ettirmeden
Görürsün içimdeki nisan neşesini.