Umozon

ÇOK DEĞİŞİK BİR ŞEY YAPTIM
          	the day I picked up Dazai'a bölüm attım
          	
          	bir de yeni bir fanfic var çevirmeye başlamayı düşündüğüm, okul bu sene hafif olacak gibi, boş vakitlerimde buradayım gene. Bu kadardı bayyyyyyyyyyyyy

Umozon

@Haskenya  slkekskrkdPRLEKKT
• Reply

Nirainan

@Umozon aaaaa çok güzel haber bu (keşke deseydin aga on kere bitirdim hikayeyi shshsj)
• Reply

aseati

Bsd izlemeye geri döndüm, hiç beklemiyordum ben de. Anılarım o kadar depreşti ki... Bana atsushi'ye benzediğimi söylemiştin. Kim bilirdi ki chuuya bücürü olarak döneceğimi...  Biraz aptal bir çocuk olduğumdan hep, küçükken bsd'den pek bir şey anlamıyordum. Eskiden bilgim ve algım yoktu, bsd hakkında konuşabileceğim insanlar vardı ama şimdi tam tersi oldu her şey. Bana nasıl katlandın küçükken... Şimdi seni daha iyi anlıyorum. Her geçen gün. Neden tanrının aptal ve cahil kullarından biriydim, bilmiyorum ancak şanslıydım, bu berrak bir gerçek. Kendine çok dikkat et. Gözüm gibi bakıyorum sana içimde.

aseati

Aslında, sanırım aptal ve toplumun cahil kesiminin bir parçası olmak için doğup o şekilde, kendi dünyamın fanusunun içinde büyüyüp yitip gitmem gerekiyordu, sebebi bu olabilirdi. Ya da hayatta kalmam gerektiğinden. Hislerimle büyüyen biri olduğumdan da olabilir. Ama düzeltmeye çalışıyorum ve korkuyorum. En geride kalan olduğumdan ve bilmediğim onca şey yüzüme çarptığında kendimi savunurken dahi kendime inançsızlığımdan.
• Reply

aseati

Söylemek istediğim çok şey var aslında. Ama elim, dilim varsa anlatmaya, aklımdaki hiçbir cümle varmıyor bir noktaya. Koca bir girift ortasındaki küçük bir benlikten ibaret her şey. Tek net bir şey var kafamda, seni gerçekten hiç unutamayacak olma bilincim. Sen. Senin karmaşık kelimeler ve anılar karmaşan. Biraz özleme, biraz kedere batırılmış, koskoca bir ben. 
          Neden dönüp dolaşıp burada bittiğimi bilmiyorum bile.

aseati

Sen çocukluğumsun

aseati

ve çocukluğumun hangi sokaklarda kaybolduğunu, hangi dükkanlara uğradığını bilememenin kederi üstümde uzun bir süredir. Keşke lambası kırık sokağın köşesini dönsen de ne kadar büyüdüğümü görsen, ne kadar büyüdüğünü göstersen bana. Gerçi senin karşında 13-14 yaşındaki asti'ye dönüyorum hep ve sende o zamanda bile çokça yaş almak zorunda kalan 17'lisin. Sadece kelimelerim büyümüş benim belki, bilmiyorum. Çünkü rüyamda seninle indiğimiz merdivenleri unutamıyorum. Aptal bir çocuktum ama o aptal çocuk seninleydi, bu da epey sevindirici. Ona iyi bakmışsın, teşekkür ederim panda-chan ♡
• Reply

aseati

Hayatını avuçlarıma alıp seni hep saklamak istiyordum, hâlâ istiyorum lakin sen zaten saklısın ismini bilmediğim şehrin ismini bilmediğim sokaklarında

Yavdeila

@aseati içimi parçaladın ya keske sana sarılabilsem
• Reply

aseati

bir sene geçmiş ama bazı şeyler hiç değişmemiş
• Reply

tinnystarofhope

Yazar-sama, biliyorum aşırı saçma olacak ama ben senin everthing or nothing kitabını yaklaşık 2ay önce bitirdim ve sonrasında bir arkadaşıma bahsederken bak şu kısmı çok hoşuma gitti dedim. Hatta ss almıştım göstereyim derken aklıma eski telefonumun merdivenlerden yuvarlandığı falan geldi. O kısmın aslında nerede olduğunu hatırlayamıyorum. Ama şu şekilde başladığına eminim "kötü şeyler yaşayan çocuklar" Bundan sonrasında travmatik deneyimlere değiniyordu çok pis ağlamıştım aşırı beni anlattığı için bu yüzden hala bulmaya çalışıyorum sende yardımcı olamazsan kitabı baştan okuyacağım umarım bulabilirim selametle.