yağmur ince ince düşerken şehrin omuzlarına
kimse fark etmezdi aslında
iki insanın aynı gökyüzünde ıslandığını
gel derdin, hiç düşünmeden
koşardım sana doğru
ayakkabılarım suyla dolsa da
kalbim hafiflerdi nedense
şimdi düşün
bir sokak lambasının altında
ellerimiz birbirine değse
dünya biraz daha yavaş dönmez miydi
yağmur saçlarına karışırken
ben susardım
çünkü bazı anlar
ancak sessizlikle tamamlanır
ıslansak sevgili
öylece, hiçbir yere yetişmeden
ne geçmiş aklımızda
ne yarın omzumuzda
sadece biz
ve düşen damlaların arasında
kaybolan bütün