Vaelithh_

"Yorgun palto askıları." 
          	
          	"Ne olmuş onlara?"
          	
          	"Yorgun palto askıları seni taşıyamaz Jeongguk."

Vaelithh_

En çok da kendime kırgınım, arkadaşlar.
          Değmedi kendimden verdiğim fedakârlıklar. Bir türlü barışamadım kendimle, hayatla. Olmadı.
          Sevemedim bu düzeni.
          Sinmedi içime bir şeyler.
          Bugün gitsem, arkama bakmam sanırım.
          Dizleri yara bere içindeki çocukluğum dışında.

Vaelithh_

Freud'a göre kişi geçmişteki "eski
          benliğini" kaybettiğinde
          Bu kayıp yas olarak işlenirse kişi
          zamanla bugüne uyum sağlar. Ancak
          kayıp bilinçdışı düzeyde içselleştirilirse
          melankoli ortaya çıkar. Eski benliğin
          kaybı, kişi tarafından bilinçdışı olarak
          "benliğin bir parçasının kaybı" gibi
          yaşanır.
          
          Bu durumda
          Kişi bugünkü benliğini değersizleştirir
          Sürekli geçmişteki "ideal ben"e yönelir
          "Eskiden daha iyiydim" düşüncesi
          baskın hale gelir
          
          Geçmişteki benlik, ego idealine
          dönüşür.Kişi libidinal yatırımını
          bugünkü benlikten çekip eski benliğe
          yönlendirir.Bu da kendilik değeri düşüşü
          ve kronik memnuniyetsizlik yaratır.

Vaelithh_

"Sende korku diye bir duygunun olduğunu bile düşünmüyorum ben." Hafifçe güldün. Oysa vardı. Hatta en büyüğü sendin. İçinde sana dair en ufak bir şey bulunan her şey, kaybetmekten en çok korktuklarımdı.

Vaelithh_

"Sabrediyorum ve çoğu kez sabretmek yetmiyor,uzadı saçlarım bir parmak daha ve her geceye, odamın kapısından içeriye girmeni bekleyerek uyanıyorum. Bu hasret, beni hasta ediyor ama çıtımı çıkartmıyorum. 
          Yatağın sağ tarafında yine
          bana bakan muazzam yüzünü istiyorum. Yastığımda başının oluşturduğu çukuru,belimde bacaklarını belki.. Edepsizliğimi mazur gör, isimsiz, sen zihnimin en net
          kısmına cürretkarlıkla oturmuş, sırılsıklam bir tutkusun."