Piszę, bo najwyraźniej samo przeżywanie własnego życia to dla mnie za mało. Za dużo analizuję, za mocno przeżywam i zdecydowanie zbyt łatwo zakochuję się w swoich bohaterach.
Lubię historie, w których najważniejsze rzeczy dzieją się między słowami - w spojrzeniach, gestach i tych wszystkich momentach, kiedy ktoś mówi „nic", chociaż ewidentnie chodzi o wszystko.
Lata 80., Michael Jackson i historie o ludziach, którzy czują trochę za dużo.
Jeśli też lubisz zakochiwać się w fikcyjnych światach - rozgość się. 🕴🏻🌻🤍