Coś tu jest, albo czegoś nie ma - to zależy, jak spojrzysz. Piszę, bo muszę, choć nie wiem, czy ktokolwiek to zrozumie. Moje słowa to mrok, który wlewa się w ciebie jak trucizna. Piszę i cierpię, a ty? Czytasz i cierpisz, bo to jedyna rzecz, którą potrafię ci zaoferować. To obopólna współpraca przy cierpieniu - nie oczekuj zrozumienia, nie szukaj wybawienia. Jeśli nie potrafisz znieść tego, co stworzę, odejdź. Ale pamiętaj: nic nie jest tu przypadkowe. Wszystko, co tracisz, jest częścią tej gry, której nie rozgrywasz.