Fayline Bianchi

AAAAAAAHHHH hier is het dan! De laatste hoofdstukken van 'De Hemel en de Horizon'!
          
          Het is negen jaar en elf maanden geleden dat ik aan de eerste versie van dit verhaal begon. Bijna een volledig decennium geleden. En nu is er voor het eerst eindelijk een echte, volledige versie van Chris verhaal. Met niet één, maar zelfs twee epilogen, en zelfs een heus nawoord.
          
          Eerlijk gezegd had ik nooit verwacht dat ik de eindstreep zou redden. Er zijn jaren geweest waarin ik het document niet eens geopend heb, waarin het gewoon in mijn drive heeft liggen verstoffen. Zonder het eindeloze enthousiasme van de Quizlet Games-groep, mijn verloofde en de comments van mijn extreem trouwe lezers, had ik dit verhaal waarschijnlijk al jaren niet aangeraakt. En wat voor bakbeest is het geworden.
          
          Het verhaal is verre van perfect. Het is in veel opzichten langdradig, de dialoog is soms erg repetitief en als ik het ooit ga editen, dan zijn er zonder twijfel een paar volstrekt irrelevante bij-personages die gaan sneuvelen. Mijn handen jeuken om dingen aan te gaan passen. Maar voorlopig zal dat moeten wachten. Ik laat het voor nu gewoon even zijn wat het is.
          
          Ik ben iedereen die ooit een hoofdstuk uit dit verhaal gelezen heeft ontzettend dankbaar. Chris en de bosjesmannen (en Luna en Bo, die daar technisch gezien niet bij horen maar even belangrijk zijn) zijn me enorm dierbaar. Ik hoop dat jullie net zoveel van deze tieners zijn gaan houden als ik. Bedankt dat jullie met mij en Chris dit avontuur zijn aangegaan <3
          
          
          
          Goed, en dan nu maar eens gaan kijken of er iets te redden valt aan Luna's verhaal...
          
          https://www.wattpad.com/story/232419253

BAEEE HOW ARE YOUUUUU 
          
          I MISS YOUR COMMENTS ಥ_ಥ

Check out my interview with @stxrsfxll_ !
          https://www.wattpad.com/story/393741257

Happy spring equinox!
          
          Unfortunately, I have not been able to make a lot of process with the final chapter, so I have nothing to publish today. It has been a rough couple months, and writing has been slow and sluggish - both for this story and for my graduation projects. With graduation deadlines drawing closer and a lot of personal things going on, I'm having a hard time juggling my priorities, and unfortunately, that means that I will need more time to finish it. Please rest assured, however, that I am very excited to finish this story once my mental health, shedule and general life stuff allow it, and that I am working on it ^^
          
          In the meantime, check out the latest (and second-to-last!) chapter if you haven't already!
          
          And since you've been waiting for a while, allow me to share a tiny preview of the final chapter:
          
          
          
          “For the senate and people of Phoinix,” the man spoke, both a battle cry and an ending to his prayer. The cavalry that had gathered around them, awaiting his command, echoed it loudly, with blades and spears raised to the Moonless sky. Their cheers got drowned out by the roar of the flames, as the man stretched out his arms and called for the fire to encircle the battlefield. From within the red-and-yellow cage, shrieks of anguish and terror rose up. He made eye contact with her; she could swear there was an accusation within his glowing golden gaze.
          
          She turned her back on him, unsheathed her blade, and walked toward the fiery wall that had formed. “For the senate and people of Phoinix,’ she muttered. Then the lightning-like lines on her body flared with bright orange light, and she was gone. 
          https://www.wattpad.com/story/317530424

Happy winter solstice!
          
          I would have loved to celebrate the return of longer days and start of winter with a new, final chapter for A Ballad of Falling Light, but unfortunately, it's not close to being done yet. I moved, which is great but also exhausting and time-consuming, and there's some personal things going on as well.
          
          Though I'm supposed to be working on my graduation prohect whenever I do have time, I am working on this story. I'm both excited and really nervous to wrap it up, and I really can't wait.
          
          This final chapter is a struggle, as was to be expected. Surprisingly, it's Vanora who's giving me a hard time with it, rather than our usual suspects. Still, it is creeping forward. I will get there eventually - not before the end of the year, but hopefully before the spring equinox.
          
          In the meantime, this is an excellent moment to catch up and/or read the spin-off short story that I translated a while ago! Dive into this world, enjoy the inevitebility of Phoinix stomping on everyone, and get ready for tragedy to unfold as we count the days until the Lightfall Massacre.
          
          May the heavens light your ways in these dark days, and may the light guide you home <3
          https://www.wattpad.com/story/317530424

This final chapter is a serious challenge. I had a plan, I was just finalizing the details of each 'part' of this chapter, and now it's going off the rails
          
          Mele seems to be defying the fate I originally set out for her?? Which is both ironic and iconic yet somehow in character for her ngl. And she's not making it easy for me to tie everything together. Suddenly there's a scenario opening up where she and Ashe run towards the sunrise together? Which is definitely not the most likely direction the finale will take (so it's not a spoiler lol) but the image of these powerful-but-very-distressed women running away together somehow will live on in my heart forever. I love them so much

Het is zover!
          
          Na bijna 10 (!!!) jaar heeft 'Me Against the World' eindelijk een nieuwe titel én, daarbij horend, een nieuwe cover. Ik presenteer jullie: 'De Hemel en de Horizon'!
          
          Nu kan ik eindelijk weer het verhaal bij naam noemen, zonder te vergaan van cringe of er ontwijkend als 'Chris' verhaal' naar te verwijzen. Mocht je de oude titel om een of andere onverklaarbare reden wél cool vinden: voel je vrij om de Simple Plan gitaarsolo's erbij te fantaseren.
          
          Het is nog steeds hetzelfde verhaal (als in, de herschrijving waar ik 4 jaar geleden aan begon): de tragikomische avonturen van Chris, Day, Luna, Bo, Jade en twintig andere tributen. Alleen komt als het goed is alle zon/Icarus symboliek nu beter tot zijn recht. 
          
          Een fatsoenlijke proloog is in de maak! Alleen moet ik dan ook gaan rommelen in de nummering (de huidige proloog moet hoofdstuk 1 worden, 1 wordt 2 etc) en jullie kunnen je vast voorstellen waarom ik dat voor me uit schuif.
          
          Tevens ben ik, zoals sommige oude lezers misschien al gezien hadden, weer actief aan het (her)schrijven. Ik beloof geen nieuwe hoofdstukken, ik heb veel aan mijn hoofd en het zou goed kunnen dat ik binnenkort weer een paar jaar verdwijn, maar voor nu: het tabblad staat actief open op mijn laptop en soms typ ik er een paar zinnen in.
          
          Dank aan iedereen in de TQG-groepsapp (en Irene en Froukje) voor alle support, hype, comments en het meedenken en -helpen in mijn schrijf- en coverstruggels (zoals: 'mag Flynn f*ck zeggen als niemand anders dat doet', 'hoe maak ik de titel leesbaar' en 'help heeft iemand nog een link van het verhaal van [insert tribuut]'). Zonder jullie had ik dit verhaal al 8 jaar niet aangeraakt. 
          https://www.wattpad.com/story/232419253

Happy autumn equinox!
          
          Like I already mentioned, there's no new chapter today. It is in the making, but since this final chapter is going to be another long one, it will take some time.
          
          I'm very glad that I got this far, and I really appreciate everyone who sticked with me until now. I'm very excited to wrap this story up - and excited for what is next! I won't publish a new applyfic until I finish this one, but it exists behind the screens, and I'm hyped. 
          
          But until then, check out the latest chapter! Everything is slowly shifting into place for the final battle. There are no thematically appropriate deities this time, but there's Eos doing a little more treason, and that's also fun! ^^
          https://www.wattpad.com/story/317530424

Boo
          
          That's right, only, like, two months after I intended to have this chapter finished, it's actually here! Took me long enough, but in my defense, Eos has a habit of making everything harder than it has to be for everyone involved, me included.
          
          This time on 'A Ballad of Falling Light', Eos has to deal with some irritating setbacks as she gets ready for the Battle for the Lake of Mirrors! Will there be consequences this time? If you ask her, surely not.
          
          It's a shorter chapter compared to the last few monstrosities, but, well, you know me, it's still not *really* something that can be called 'short'. Also, it's the second-to-last one, which means I will start writing the final chapter now. Since everything will be tied together in that chapter, I'm prepared for it to be longer. And therefore take longer.
          
          Anyway, enjoy Chapter 15: Pawns Don't Go Back!
          
          (See ya in december or something)
          https://www.wattpad.com/story/317530424

Ilse was me dit aan het voorlezen en ik kwam erachter dat er nog 17 hoofdstukken zijn die ik hier nooit geplaatst had. Ik had ooit een regelmatig uploadschema dat ik vasthield zolang ik er actief mee bezig was, maar toen waren er andere dingen en ben ik dat gewoon soortvan... vergeten.
          
          Anyway, ik ga ze nu dus maar posten. Het is nog steeds niet afgerond, maar hé, wie ben ik om jullie de hoofdstukken te ontzeggen die er wél zijn.
          
          Also, ik heb dit verhaal lang genoeg niet aangeraakt dat ik genoeg vergeten ben om hooked en geëmotioneerd te raken door dingen die ik zelf geschreven heb. Er is een hoop wat ik vandaag de dag anders zou doen (het mag allemaal wel wat bondiger) maar in de kern is het een goed verhaal. Ik heb er een paar keer om moeten huilen. Nou ben ik natuurlijk wel biased en ben ik emotioneel gehecht aan deze personages, maar toch. Leuk om weer even helemaal mee te leven/janken met mijn jongens. En Jade </3
          
          Ik ben weer helemaal mijn tqg-tijd aan het herleven, en het zou leuk zijn als ik hiermee iemand anders ook weer van die "Oh ja!!! Dat was een ding!!!" momentjes kan bezorgen. Of wat nieuwe mensen kan introduceren aan het verhaal waarmee ik heb leren schrijven en mijn ramp van een gay adhd'er heldencomplex hoofdpersoon <3
          https://www.wattpad.com/story/232419253