One of my little friends Andi posted on FB- "then a frontliner, now a Covid patient!"parang nanlambot ang mga tuhod ko. I have a lot of them.I consider them little friends kasi mga 10 to 15 years younger than me. Most of them call me Mommy. So, ito nga si Andi used to join me on my lunch break dati. RN sya kaso if magwork sya sa hospital, sweldo nya would be 10k less than our basic pay, eh may pinapaaral na younger bro. Nung makagraduate na si little Bro Andi asked me if tama daw ba na magresign na sya and mag work na as RN. I reminded her about the difference in salary. Ang sagot nya sakin, "nung bata pa po ako di ko naman sinabi na ang pangarap ko ay mag sweldo ng malaki, ang gusto ko po maging nars para makatulong sa maysakit." That hit me hard. I was so proud of her when she sent me a picture of her na naka uniform na ng nurse sa isang malaking hospital. Simula nung pandemic, minsan lang kami nagka chikahan, pero ramdam ko ang tapang sa gitna ng takot, ng paninindigan sa gitna ng pangamba. Our health system is overwhelmed not because of the pandemic but because of the government's lack of sensitivity and accountability.
Sorry pala wala muna pong ud, medyo na busy po in my humble way of helping sa isang worthy endeavor. Daming pagod is real!