gülüyorum falan ama benim nelerle savaştığımı, canımın ne kadar çok yandığını, aklım ve kalbim arasında çaresiz kaldığımı ve hiçbir şeyin gönlümce olmadığını kimse bilmiyor.
Bana bakıp gülüyorsun, gülümsüyorsun ve bu güzel hissettiriyor. Eskisi gibi olamayız belki ama tekrar samimi olsak? Ne bileyim bir kaç kahkaha daha atarız. Bir kaç kez daha sarılırız. Olmaz mı?