YamanDag

Saçlarımı kestim bugün.
          
          Ben mi kestim bilmiyorum ama uyandığımda banyonun her yeri saç doluydu. Evet biliyorum bana çok kızacaksın hatta küseceksin, neden yaptın çirkef? Diyeceksin. 
          
          Saçlarımı bende seviyordum ama bilmiyorum, kestiğim anı hatırlamıyorum canım. Uzarlar belki. Yamuk yumuk kesmişim inanabiliyor musun! 
          
          Saçmaladım. Biz belkide hiç buluşamayacağız. Kafamızı kaldırdığımuzda gördüğümüz manzaralar bile farklıyken, kalplermizin de aynı acıyla atarken, senin bana kızdığın hayal çok komik kaçıyor.
          
          Her neyse günaydın canım.

Bu sayfaya döktüğüm kelimelerin öncesinde ne kadar nefret kusup ne kadar sevgi döküp ve ne kadar da canımın yandığından bahsettiğim kağıtlar oldu. Hepsinin sonu çöp kovasının içi oldu. 
          
          Bilmiyorum. Ben sana ne yazacağımı ne hissettigimi ya da hissedeceğimi bilmiyorum. Şu an nasılsın? Aç mısın yoksa uykulu mu? Ya da enerjik mi? Canın yanıyor mu? Beynimi kemiren sorular gün boyu peşimi bırakmıyor canım. Sana ne kadar öfkeyle baksamda yüreğimde bir yerlerde bir ses var, susmuyor. Sürekli seninle olmam gerektiğini, sana sımsıkı sarılmak istediğini söyleyip duruyor. Belki de kuruyorumdur kim bilir.
          
          Can. Ben gerçekten iyi değilim. Lütfen sen iyi ol. Gece yarısı oldu ve hâlâ aklımdasın. Gün yenilendiği gibi zihnim yenilenmiyor. 
          
          Canım seni özledim. Sana söylediklerim için pişmanım. Beni affet olur mu? Bunu yazıyorum çünkü yüzüne karşı söyleyemem anlıyor musun? 
          
          İyi geceler canım, Gece iyi değil. 
          
          *gecenin cana yazdığı günlük sayfaları.*

İçinde aşk var, yüzünde kin 
          Yüreğine sor, "Bu da kim?"

☯

Ineffable.

˙⋆✮