Yan_Xue_65

ကျန်းဟိုင်ရှသေတုန်းကတောင် ဝမ်းနည်းပြီးခံစားရပေမယ့် မငိုခဲ့ဘူး ဘာလို့ဆို ဝတ္ထုဖတ်ဖူးတာမို့ ဇာတ်လမ်းအကြောင်းကိုသိထားတာ‌ရော  ပြန်ရှင်မယ်ဆိုတာသိနေတာရောလဲနည်းနည်းပါတာပေါ့ ပေမယ့် ကိုယ်ငိုမိတာ ဒီကောင့်ကို ဟိုင်ယန်ကမေးလို့ ဟိုင်ရှ ဘယ်လိုဘယ်ပုံသေသွားကြောင်းကိုပြောပြတဲ့အချိန်မှာ ဟိုင်ယန့်မျက်နှာကိုကြည့်ပြီးငိုမိတာပဲ ဟိုင်ရှက ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ သူနဲ့အတူလိုက်ပါလာပြီး သင်္ဘောတစ်ခုထဲမှာအတူတူရှိနေခဲ့တာတောင် သူ့အနားမှာရှိနေခဲ့တာတောင် သူ မသိခဲ့ဘူး၊ မကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့မိဘူးဆိုပြီး နောင်တတွေရင်ဝယ်ပိုက်ထားသလိုမျိုးပဲ  အနီးမှာရှိခဲ့ပြီး ဒီလိုမျိုးကျမှလွဲချော်သွားရလားဆိုပြီး ခံစားရခက်နေခဲ့မှာ သေသူထက် ရှင်သူကပိုရင်ကွဲရတာပေါ့ မကာကွယ်နိုင်လိုက်တဲ့ခံစားချက်တွေနဲ့ သူမရှိတော့တဲ့နေ့ရက်တွေမှာ တစ်ယောက်တည်းရှိနေရတော့မှာလေ
          
          ကိုယ်လဲ ဟိုင်ရှသေရတာကို တအားနှမြောမိတာ သေတာကလဲတစ်ခြားနေရာမှာမဟုတ်ဘူး အဲ့သင်္ဘောပေါ်ကျမှ သူ့ဆရာကျန်းဟိုင်ချီရော သူငယ်ချင်းကျန်းဟိုင်လုံရောရှိနေတဲ့အခါကျမှကွာ ရှိနေတဲ့သူတွေလဲအပြစ်ပြောမရ သူတို့ကလဲမသိခဲ့ဘူးလေ ပေမယ့်ကွာ ဒီဟာကိုတွေးမိတိုင်း ငိုချင်ချိုချဉ်ပါ ရင်ထဲတစ်စို့စို့နဲ့ တစ်ကယ်ဆိုမသေသင့်ပဲသေရတယ်ပဲခံစားနေရတာ နောက်ပိုင်းပြန်ရှင်ပေးလို့သာခံသာပေတော့တယ် မဟုတ်ရင် စန်းရှုနဲ့ပဲတစ်ပွဲတစ်လမ်းသွားချချင်လာမိလောက်တယ် ဒီလောက်ကြေကွဲဖို့ကောင်းရလားဆိုပြီးး

နေနတ်ဘုရားလဲ သော်ကေသွားပြီ မနေ့ညကမအိပ်ခင်ဖတ်တဲ့အထိကိုမသေဘူးကွာ ဒီနေ့စဖတ်တဲ့အခန်း‌ ကျမှပဲသော်ကေသွားတာ ပြောရရင်သူကကွကိုယ်သတ်သေလိုက်တာ ဘယ်သူမှမသတ်ဘူးသူ့ကို ငါဘယ်သူ့သွားဆဲရမလဲတောင်မသိတော့ဘူး စာရေးဆရာပဲဆဲရမလိုလို (⁠╯⁠°⁠□⁠°⁠）⁠╯⁠︵⁠ ⁠┻⁠━⁠┻

ငါ့မှာခန့်မှန်းချက်တစ်ခုရှိနေတယ် အသေချာကို အဲ့ကမ္ဘာကြီးကဝတ္ထုကမ္ဘာကြီးလို့ထင်နေတာ မဟုတ်ရင အထွတ်အထိပ်တည်ရှိမှုတွေက အမြင့်ဆုံး ထာဝရဆိုတဲ့အဆင့်ကိုရောက်တော့မှပဲ သူတို့ရူးသွားသလိုမျိုး  "ငါက ‌ေမြမှုန်၊ ငါကနတ္ထိ ငါကမတည်ရှိဘူး" လို့မပြောလောက်ဘူး သူတို့ကမတည်ရှိဘူးဆို ဘာလို့မတည်ရှိနိုင်တာလဲ အကြောင်းရင်းက ဝတ္ထုဇာတ်ကောင်တွေဖြစ်နေလို့ပေါ့ ဘယ်ဝတ္ထုဇာတ်ကောင်ကမှတစ်ကယ်မတည်ရှိဘူးလေ အဲ့လိုသဘောမျိူးလို့ထင်တာပဲ ಥ⁠‿⁠ಥ

ငလူး တစ်ဝတ္ထုလုံးရဲ့ဂေါင်ကြီးတွေကသစ္စာဖောက်တွေပေါ့နော် သူတို့ကိုဇာတ်လိုက်တွေလိုမျိုး အမှန်တရားဘက်တော်သားနဲ့သက်ရှိအပေါင်းတည်ရှိနေတဲ့ စကြာဝဠာကြီးကိုကာကွယ်နာ ဘာညာဆိုပြီးထင်နာ တစ်ကယ်ကျမှသူတို့ကမှအကြီးစားသစ္စာဖောက်တွေဖြစ်နေတယ် မထင်ရဘူး တစ်ကယ် စပရိုက်TT ထန်ထျန်းနဲ့အတူ ပြောင်းဖူးလေးလိုလှည့်စားခံလိုက်ရ 

ကျော်တို့ ထန်ထျန်းလေးနောက်ဆုံးတော့အစွမ်းထက်လာပြီ စကြာဝဠာတစ်ဝက်လောက်ကိုအရောင်းဝယ်လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့ကိုဆူသွားတဲ့ဗီလိန်အကိုကြီးကျွင်းလိုမျိုးအစွမ်းထက်လာပြီကွ!!!

ချီလင်မိန်းကလေး to ထန်ထျန်း : ကောင်းပြီ။ ကျွန်မရှင့်ကိုကူမယ်။
          
          နေနတ်ဘုရား : မဟုတ်ဘူးလေ မင်း သူ့စကားကို တစ်ကယ်ယုံတယ်လား။
          
          ချီလင်မိန်းကလေး : ဒါဆိုရှင့်မှာရော နည်းလမ်းရှိသေးလို့လား။ မျှော်လင့်ချက်နည်း"လေးရှိရင်တောင် မျှော်လင့်ချက်ပဲ။ ပြီးတော့ ရှင်မေ့မသွားနဲ့၊ သူကကပ်ဘေးရိပ်သိမ်းသူပဲ။ သူက မူလကတည်းကကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။
          
          ထန်ထျန်း be like: ..........
          
          ထန်ထျန်း pov : *စကားပြောရင်ပြောလေ၊ ဘာလို့လူကိုလာဆဲနေတာလဲ။ ကျွန်တော်ကဘယ်နေရာပုံမှန်မဟုတ်လို့လဲ။ *
          
          အူတက် နေရင်းထိုင်ရင်း ထန်ထျန်းခမျာပုံမှန်လူမဟုတ်ဘူးဆိုပြီး ဆဲခံလိုက်ရ XD

အူတက် 
          
          ထန်ထျန်း : ကျွန်တော့်ကိုကူညီပါ။ တစ်ကမ္ဘာလုံးကိုဝယ်ယူဖို့အတွက်...
          
          နေနတ်ဘုရား ဘီလိုက်ခ် :  ညီလေးရာ... အခုက ဘယ်လိုအချိန်ရောက်နေပြီလဲ၊ ကမ္ဘာကြီးကပျက်စီးတော့မယ် မင်းကဒီလိုအမြတ်ထုတ်မယ့်ကိစ္စတွေကိုတွေးနေတုန်းပဲလား
          
          ညီလေးရာ ကိုကြီးမျက်နှာကိုလဲကြည့်ပါအုံးကွာ။ ကိုကြီးဘယ်လောက်စိတ်ညစ်နေလဲမသိဘူးလား။XD
          
          တစ်ကယ်က ဟိုကသူစနစ်ကြောင့်ပိုက်ဆံသုံးလေငွေကနှစ်ဆပြန်ရလေ ရတဲ့ငွေတွေနဲ့ ကျင့်ကြံရေးအရင်းမြစ်တွေဝယ်လို့ရလို့ သူကလိုက်ဝယ်ဖို့စဉ်းစားနေတာ ಥ⁠‿⁠ಥ

တစ်ကယ်တော့ ဗီလိန်အကိုကြီးကျွင်းကလေ ထန်ထျန်းဆီက အခေါင်းလာလုတဲ့အခါကလွဲရင် ကျန်တဲ့အချိန်တိုင်းမှာတော်တော်သဘောကောင်းနေသလိုပဲ အခုလဲသတ်ရင်ရပေမယ့် သူ့လာတိုက်တဲ့ရန်သူအကုန်လုံးကို တော်တယ်ဆိုပြီး ချီးကျူးပြီး မသတ်ပဲတောင်ထားခဲ့ပေးသေးတယ်တော့် 

နေနတ်ဘုရားသေပြီထင်တယ် အားးးး မလုပ်ရဘူးလေ ငါ့ကောင်လေး အန်သွဲ့

ကျွင်းချန်ချင်း : နေနတ်ဘုရား ဒီနှစ်ပေါင်းသန်းချီအတွင်းမှာ မင်းဘယ်လောက်တောင်အပင်ပန်းခံခဲ့ရသလဲ။ ခဏလေးတောင် မနားလဲ ကြိုးစားနေခဲ့တာလား။ ဒါကြောင့်လဲမင်းအခုလိုကိစ္စမျိုးလုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဒီကမ္ဘာမှာ မင်းရှိနေတာက တစ်ကယ်ပဲ ကံကောင်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုပဲ။ ငါမင်းကို တစ်ကယ်ပဲပိုပြီးသဘောကျလာပြီ။ 
          
          ဟုတ် အကိုကြီးကျွင်းရေ ‌အဲ့လောက်သဘောကျနေရင်လဲ အိမ်ခေါ်ထားလိုက်လေ။ ခွဲခြားခွဲခြားနဲ့ ထန်ထျန်း(ဇာတ်လိုက်)ကျ "မင်းကြီးလာတာကိုငါကြည့်နေရတာ ကြိုးစားမှုမရှိဘူး ပျင်းချက်ပဲ" တဲ့ ဆူလိုက်တာမြန်း။ ပြီးတော့ နေနတ်ဘုရားကို မသော်ကတ်နဲ့နော် ရှင့်လက်ချက်နဲ့သေသွားရင် ရှင့်ကိုရော စာရေးဆရာကိုရောပဲဆဲဖို့ပြင်ထားပြီ။ နေနတ်ဘုရားက နတ်ဘုရားတွေထဲ သူပဲကျန်တော့တယ် သေတဲ့သူတွေသေကုန် သူ့ခမျာ တစ်ဖတ်သစ်အချစ် လနတ်သမီးရဲ့သစ္စာဖောက်တာလဲခံလိုက်ရရှာ အပြစ်တောင်မတင်နိုင်သေး ဟိုကသော်ကေသွားနဲ့ သနားစရာကွာ