İçimde bir yer var yalnızca sevgiyle dolan, bağlılıkla ısınan bir alan. İnsan, bir başkasına değer verdiğinde, onun yanında olma ihtiyacıyla uyanır sabahlara. Sevgi, sadece hissetmek değil, ihtiyaç duymaktır; varlığının bir parçasını karşındakine emanet etmektir. Her bakış, her dokunuş, ruhun sessiz bir melodisini çalar ve hatırlatır: “Seninle olmak, eksik yanlarımı tamamlamak demektir.” Bağlılık, yalnızca sözlerden ibaret değildir; her an, her düşünce ve her kalp atışıyla kendini gösterir. Ve insan, fark eder ki, en çok sevgiyle dolduğu zaman, en çok kendine ihtiyaç duyduğu kadar bir başkasına da ihtiyaç duyar.