𝙡𝙪𝙣𝙖𝙧𝙞𝙪𝙢

Vaazlar günahların kefareti içindi

Yin & Yang

Birini itirdikdə, istər ölüm olsun, istərsə də yaşayan bir insana edilən vida. O gecə çox ağır bir gecə olur, bunu hamımız bilirik. Amma sonra səhər oyananda, ilk beş saniyə ərzində onun artıq olmadığı gerçəyi hələ sənə çatmır e. Sadəcə normal oyanırsan, gözlərini açırsan sonra birdən fərqinə varırsan “o uje yoxdur”deyir. Elə bil beyninə bir mismar çalınır. O anda bədənin hiss etdiyi o keyimə varee məncə, bu dünyada heç bir zaman dilimində hiss eləmirik.
          
          Elə bil bir insanı bir daha itirirsən… və bu “bir daha” neçə dəfə ola bilər? Neçə səhər davam edə bilir?
          
          İnan, bunun neçə səhər davam etdiyini bilmirəm. Və bu o qədər qorxuncdu ki, bəzən sırf o səhərlərə oyanmamaq üçün insan yatmaq belə istəmir.

https://open.spotify.com/track/0QuKutgaaa0Q1WUZEnrZ93?si=y5go-wpBTcqo9KljgdyIEA 
          “iyileşcem zamanla” 
          Peki ya zamanı hiss edemiyorsam? 

İçimde bir yer var yalnızca sevgiyle dolan, bağlılıkla ısınan bir alan. İnsan, bir başkasına değer verdiğinde, onun yanında olma ihtiyacıyla uyanır sabahlara. Sevgi, sadece hissetmek değil, ihtiyaç duymaktır; varlığının bir parçasını karşındakine emanet etmektir. Her bakış, her dokunuş, ruhun sessiz bir melodisini çalar ve hatırlatır: “Seninle olmak, eksik yanlarımı tamamlamak demektir.” Bağlılık, yalnızca sözlerden ibaret değildir; her an, her düşünce ve her kalp atışıyla kendini gösterir. Ve insan, fark eder ki, en çok sevgiyle dolduğu zaman, en çok kendine ihtiyaç duyduğu kadar bir başkasına da ihtiyaç duyar.

Birini çok iyi tanıyınca, ona gerçekten aşık ola bileceğimi düşünüyorum. Saçını tarayış şeklini, o gün hansı kıyafeti giyeceğini, herhangi bir durumda hangi tepkiyi vere bileceğini kesinlikle bilirsem gerçekten aşık olduğumu anlarım. Bu yüzden her günümü seninle yaşıyorum seni bilmek, görmek, duymak istiyorum. Sen konuştukca seni belleğime kaydetmek istiyorum. 

Hayat o gün bana onu sundu

Canımızı yakan sesimizi kısan anılarımız var. İlla ölmesi gerekmiyor gidenin yada yüreği yakanın, yaralanıyoruz işte birinden. Hayali yarabantları yapışdırıyoruz gerçek yaralarımıza. Bir sonrakı yüreğe soruyoruz tüm yaşanmış acılarımızın hesabını. İşte o zaman kaybediyoruz. Her sabah yeniden başlıyor hayat, her sabah yeniden öğreniyoruz nefes almayı. Hayatta en pahalı şey aldığımız nefes. 

Hayat bazen özür dileyecek 5 saniyeyi çok görür sana

Çok hata yaparım ama hiç bir zaman ilk hatayı yapmam.