Yıldıztozu

ALÇİN 22K olmuş ayol! Teşekkür ederim (mavi kalp)

Biz geldiiiiik! Yeni bölüm yayımda, linkini aşağıya bırakıyorum.  oylamayı lütfen unutmayın. 
          
          https://www.wattpad.com/1575550074?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=share_writing&wp_page=create_on_publish&wp_uname=Yildiztozu870
          

ALÇİN 1K oylama olmuş! Önce 20K olduk sonra bu :) teşekkür ederim. (Mavi kalp)
          
          Akşama yeni bölümde görüşmek üzere! 

ALÇİN 21K oldu! Teşekkür ederiiim! (Mavi kalp)

ALÇİN 20. BÖLÜM 2. ALINTI:
          
          Ben ne zaman iyi olmak istesem hep önüme taş koydular, yollarımı kapattılar... Engellerimi başkaları değil anne baba sandığım insanlar koydu. 
          
          "Kabus mu gördün yine?" diye sorarak yanıma oturdu. 
          
          Konuşmadım. Titreyerek başımı salladım. Tüm vücudumun titrediğini hissediyordum.
          
          "Şşş, tamam güzelim, geçti."
          
          "Çok gerçekçiydi abi... Hepsi çok gerçekçi..." dedim boğuk sesimle. Gözlerim sızlıyordu. Kurtulamıyordum kabuslardan. Bırakmıyorlardı peşimi.
          
          "Çekme saçını daha fazla, bırak hadi." deyip yumruk yaptığım elimi tuttu.
          
          Bakışlarımı yumruk yaptığım ellerime çevirdim, saçlarımı çok sıkı bir şekilde tutmuştum. Çektiğimi o ana kadar fark bile etmemiştim.
          
          Uyurken kendime devamlı zarar veriyordum. Bu da onların suçuydu.
          
          Başıma gelen her şeyin suçlusu onlardı.
          
          "Farkında değilim..." dedim kısık sesimle.
          
          "Hadi abisi, bırak." dedi bir kez daha. "Yolma saçlarını daha fazla."
          
          Yumruğumu usulca açtım. Avucumun içi saç tellerimlerimle doluydu. Abim saçımı düzeltirken boğukça hıçkırdım. İçeriye bu sefer annem ve babam girdi, "Anneciğim iyi misin?" diye sordu. O da galiba sesime gelmişti.
          
          Geceleri kabuslar yüzünden kendime zarar veriyordum. O gece beni çıldırmış bir şekilde gördükten sonra annemler her gece başıma geliyorlardı. En önde de Kurt abim oluyordu. O anlarda kendime bir şey yapmamdan korkuyorlardı.
          
          "İyiyim, kabus gördüm sadece." Titrek bir nefes verdim. "Abi su verir misin." Kurt abim hızla komodinimin üzerindeki sürahimden bardağıma su doldururken annem saçlarımı geriye ittiriyordu.
          
          “Bağırıyordun, ne gördün abim.” dedi Yavuz abim.
          
          “Onları… Onları gördüm.” dedim sesim titrerken.  
          
          ALÇİN'in yeni bölümü yarın geliyor!

ALÇİN 20. BÖLÜM 1. ALINTI:
          
          Ayaklanacakken Kurt abim elini göğsüme koyup beni geri yerime oturttu. "Sen hariç. Sen uyandırma abisi," dedi.
          
          Kaşlarımı çattım, "Nedenmiş?"
          
          "Normal uyandırmıyorsun da ondan." dedi Alp abim. "Kızım, geçen başımda Mehter Marşıyla uyandırdın. Senin yüzünden ne yaşadığımı şaşırdım." Herkes güldü.
          
          "Hayatınıza renk katıyorum işte!" dedim, ben onların hayatını güzelleştireyim onlar şikayet etsin!
          "Kızım git abini kaldır," Babamın lafıyla hemen ayaklandım. Merdivenleri çıkarken, "Korkutmadan! Normal bir şekilde." dedi arkamdan.
          
          "Tamam!" dedim ve merdivenleri hızla tırmandım.
          
          "Bakalım bu sefer ne yapacak," dediğini duydum Yavuz abimin. "Kalbine indirmese bari, gencecik daha." 
          
          "Abartmayın!" dedim sinirle.
          
          Toprak abimin odasına geldiğimde kapıyı yavaşça açtım. Toprak abim yatağında dağınık bir şekilde yatıyordu.
          
          Usulca yanına yaklaştım ve kolunu dürttüm, "Abi... Abi kalk hadi."
          
          Ne yapayım kıyamadım...
          
          Oysa kafamda deli planlar vardı ama yapacak bir şey yoktu.
          
          "Beş dakika daha," dedi uyuklayarak.
          
          "Abi yemek yiyeceğiz, kalk!"
          
          Gözlerini hafif araladı. "Alçin Elis."
          
          "Hadi kalk,"
          
          Abim yatağından kalkarken geri çekilip odasını inceledim. Odasına gelmemiştim, sade bir odaydı. Çift kişilik bir yatağı, büyük bir gardrop, bir çalışma masası vardı. Duvardaki raflarda ufak gemi maketleri vardı.
          
          "Hayret," deyince ona döndüm. "Sen beni normal uyandırdın."
          
          "Çünkü babam normal uyandır dedi, biliyorsun ben söz dinlerim." dedim şirin şirin.
          
          Bana yandan baktı, "Bilmem mi," dedi imasıyla göz devirdim. 
          
          "Bir dahakine seni öyle bir korkutacağım ki, bunu dediğin için pişman olacaksın,"
          
          "Hadi sen git, ben de yüzümü yıkayıp geleyim." Odadan çıktım ve aşağıya indim.
          
          "Uyandırdım, gelecek." deyip geri yerime oturdum.
          
          "Bağırış sesi de duymadık." dedi Alp abim.
          
          "Bağırmadı çünkü,"
          
          "Ağzını mı kapattın?" dedi Görkem abim.

Mahalle Abisi 54K oldu! Teşekkür ederiiim

Yazarcım senden bişey isteyebilir miyim ☺️

ALÇİN 20K OLDU! AY HALA ŞAKA GİBİ GELİYOR.
          
          Hepinize ayrı ayrı teşekkürler ediyorum. (Mavi kalp) 

Merhaba! Öncelikle milletimizin başı sağ olsun. Her seferinde bu son olsun derken canımız maalesef yanmaya devam ediyor. Biliyorsunuz dün üç polisimizin şehit haberini üzülerek aldık. Üç eve ateş düştü, üç eve Türk bayrağı asıldı…
          
          ALÇİN’in 19K olduğunu bu sefer mutlulukla değil, büyük bir üzüntüyle söylüyorum. Rabbim şehitlerimizin ailelerine sabır versin. Ruhları şad olsun.