@Yorgun_Maxine
Mesela bunu nasıl anlatacağımı bilmiyorum ama gösterdiğim hassasiyeti alamayınca kahroluyorum. Hani,ne bileyim ya...harbi üzülüyorum. Çok üzülüyorum. Canım acıyor artık. Bu kadar mı ucubeyim,diye düşünüyorum. Bu kadar mı önemim yok kimse için? Aslında bunu sadece istenmedigimi fark ettiğim zaman düşünüyorum. Bilmiyorum çok üzülüyorum. Neyse,öyle yani. Kahroluyorum kısacası
Yalnız kalmak istemediğim için daha doğrusu sosyalleşmek istediğim için mi denir ne denir bilmiyorum fakat kabul görmek için komik olmaya çalıştığımı fark ettim. Belki komik olursam,belki insanlari eglendirirsem kabul görürüm diye düşünüyorum. Bir şey yaparsam,sebep verirsem kabul görürmüşüm gibi hissediyorum. Çünkü yeterince eksiğim ve kabul edilmemi sağlayacak tek yönüm eğlenceli olmak sanırım. Fakat eglenceli bir insan olmadığımı da fark ettim. Çok uyumsuzum. Ve bunu düzeltemiyorum. Bu raddeye geleceğimi düşünmemiştim fakat sanırım ilk defa deliğimden çıkıp bir şeyler için çabaladım ve olmadı gibi. Bilmiyorum,bazı şeyler olmuyor galiba. Hep tek başıma olacakmışım gibi geliyor ve bu durum nedense beni çok üzüyor. Halbuki ben de insanların arasına karışmak,sevdiğim bir ortama sahip olmak ve mutlu olmak istiyorum. Hayata akmak istiyorum fakat hayatın da yapabileceği bit şey yok çünkü sorunlu olan benim
Hatta burayı şu an my little pony vibeinda düzenleyeceğim
Burası çok depresif kalmış iyiyim ya
Hesabıma bir şeyler oldu
Kendini asla yalnız hissetme ben buradayım
Hellöö nasilsinnnn
Yine kendimi yorgun hissediyorum,uyusam da ömür boyu uyanmasam
Kendimi çok yalnız hissettim,kendimi hiçbir yere ait hissetmedim.
Üzgünüm ama neden böyle hissettiğimin farkına vardım en azından,bu da bir şeydir. Kaç yıl geçti ama aynı acı hala derinlerde bir yerde. Atlatılması zor,güvenmek zor,eskisi gibi olmak zor. Artık sevmemek,onunla bağ kuramamak daha da zor. Ben neyi özlediğimi bilmiyorum. Onu mu,hissettiğim şeyleri mi? Neden böyle oluyor? Neden beni sevmeyeni seviyorum,bağ kuruyorum? Kendimi bu kadar değersiz ve hor görmekten,bir şeyleri kanıtlamaya çalışmaktan yoruldum. Kimse beni tanımıyor,aslında o kadar zor birisi değilim ama anlaşılmıyor işte. Bilmiyorum,yoruldum bu durumdan. Sürekli kendimi sorgulamaktan,kendimde bir şeyler aramaktan ve bu durumun farkında olup kendimi düzeltmeye çalışmaktan yoruldum. İnsanların beni olduğum gibi kabul etmemesinden,beni eczane gibi kullanmalarından ve buna izin vermekten çok yoruldum. Kendimi değersiz görmekten ve herkesi buna ikna etmekten ama asla bunu yaptığımı kabul edememekten yoruldum. Aslında hayatın normal bir şekilde ilerlediğini bilmeme rağmen her şeyi zorlaştırmaktan da yoruldum. Yaşayamıyorum. Deniyorum ama olmuyor. Kendimi ait hissettiğim bir yer yok,kalmadı. Benden bir şey kalmadı. Bana ait bir duygu kalmadı. Sadece stres,üzüntü ve keder hissediyorum. En son ne zaman mutlu olduğumu ne zaman genç bir kız gibi hissettiğimi hatırlamıyorum. Yoruldum,çok yoruldum. Hiçbir duygu hissedememekten de yoruldum.
Yoruldum(ciddili)
Pes ediyorum(ciddili)