Lamalar bence sadece güzel değil, biraz da insana iyi hissettiren hayvanlar. Onlara bakınca böyle içim garip bir şekilde yumuşuyor, sanki hiçbir şey acele değilmiş gibi. O sakin bakışları var ya… insanı durdurup “biraz rahatla” diyormuş gibi.
Çok abartılı bir güzellikleri yok ama zaten olayı da bu bence. Sessiz, sade ama içten bir güzellikleri var. Pofuduk halleri, o komik ama tatlı yüz ifadeleri… istemeden gülümsetiyor.
Bazen düşünüyorum, keşke biraz onlar gibi olsak. Daha sakin, daha kafaya takmayan… O yüzden lamalar bana sadece sevimli değil, biraz da huzur gibi geliyor.
