"Flove" zniknęło jeszcze szybciej niż myślałem. Nawet nie musiałem czekać do piątku, aby to zrobić.
Boli mnie to, bo naprawdę chciałem wrzucić gdzieś tę historię, którą jarałem się przez ponad miesiąc, ale niestety inaczej nie dam rady.
Przez większość kwietnia i cały maj odłożyłem pisanie na rzecz czytania, bo to sprawiało mi więcej przyjemności. Zamiast tworzyć kolejną historię i ją wrzucać, wolałem stać się czytelnikiem. Nie zmuszałem się do niczego, a jeśli nie umawiałem się z kimś bezpośrednio na CzC, to nie oczekiwałem nawet czytania u siebie - często nawet odradzałem. Wystarczyły mi odpowiedzi na moje komentarze, a jeśli ktoś zaglądał do mnie, to uznawałem, że robi to, bo podoba mu się to, co piszę.
Ostatnio w trakcie czytania ktoś do mnie napisał, że po cholerę czytam na siłę — coś, czego nie robiłem. Próby wytłumaczenia też były bezsensowne, bo ten ktoś po prostu uznał, że tak jest i tyle. Trudno.
Początkowo chciałem to olać, ale po czasie narodziły się u mnie myśli typu:
- "Co jeśli inne osoby są zirytowane moimi komentarzami, ale wytrzymują dla statystyk?"
- "A co jeśli wszyscy u mnie czytają tylko dlatego, że ja robię to samo? Albo jeszcze gorzej — tylko chcą się zareklamować, a sami się zmuszają?"
- "Czy w takim razie są ludzie, którzy na powiadomienie o nowym rozdziale myślą sobie: "O Boże, znowu on", ale czytają, bo tak "wypada", a mi nie sposób tego wiedzieć?"
- "Dlaczego osoby, które, nie będąc autorami, przeczytały u mnie Chowańca, i zostawiły najwyżej kilka komentarzy, wytykają mi więcej błędów?"
Oddzielałem czytanie od bycia autorem, ale może tak się nie da.
Może gówniana decyzja z mojej strony, ale aby spróbować zatrzymać te myśli rezygnuję ze wstawiania tu swoich dzieł.
W tym tygodniu wstrzymam się też z komentowaniem, bo teraz nie potrafię wymusić od siebie teraz nawet grama pozytywnej energii.
Na koniec dodam:
Jeżeli komuś się nie podoba to, jak komentuję — niech po prostu napisze lub mnie zablokuje.
Do zobaczenia w komentarzach (oby).
