මිහිරාවියේ...
තරුවක් උනත් ලස්සන,
තිබුනමයි කරුවලේ තනියම..
සඳ උනත් දිළිසුනේ වැඩියෙම,
තරු නොමැති අහසකයි තනියම..
මල උනත් මිල අධිකම,
පිපුනමයි දුර්ලභව තනියම..
ඒත්..
මං විතරමයි කැත,
හිටියාම මෙහෙම තනියම..
මැණිකක් උනත් පෑදෙන්නෙ,
හිමිකාරයා ආවමයි..
ඉර උනත් පායන්නේ,
අහසෙ කළුවර නැති උනාමයි..
හිත උනත් සැනසෙන්නෙ,
දෙහදෙ සෙනෙහස පීදුනාමයි..
මිහිරාවියේ,
මහද නම් සැනසෙන්නෙ,
නුඹව මට හිමි උනාමයි..
දහසකුත් වාළුකා මැද
පෙරමන් බලා ඉන්නම්..
සදහටම හංසයෙක් වී
උඹට හිමි සෙනෙහස රකින්නම්..
හිමියි නම් හිමියි,
විස්වාසයෙන් මග බලන්නම්..
මිහිරියේ..
මිහිරාවියේ..
සදා නුඹ
මගේ වෙන්නැයි පතන්නම්..
බේබදු කවි..
2026/02/02
