_GhostlyArt

سلام بچه ها
          نمی‌دونم کسی اینجا هست یا نه ، امیدوارم که حالتون خوب باشه
          شرمنده م واقعا خیلی تلاش کردم که بتونم همه ی پارت های ده ثانیه رو با هم بنویسم و آپ کنم ، اما فقط یکیشو از قبل آماده دارم که بهتون برسونم (پیجمو تازه برگردوندم ۷-۶ ماه بود که دسترسی نداشتم بهش که براتون آپ کنم)
          البته توی این شرایط نمیدونم اصلا منتظرش هستین هنوز یا نه
          برای پارت بعدیش هم نمیتونم باز قولی بدم ، خیلی سعی کردم توی این یکی دو سال زندگیمو یکم به ثبات برسونم تا بتونم اونطوری که لایقش هست ده ثانیه رو بنویسم اما خب ، زندگیه دیگه هیچوقت قرار نیست بذاره من یک نفس راحت بکشم
          
          و اینکه خیلی ممنونم ، فکر نمی‌کردم اصلا که انقدر ووت بگیره یا براش کامنت بذارین ، بین این همه غم لبخندم رو مدیون شما شدم

تقریبا از صبح ، دارم فکر میکنم که چی باید بگم
          نمی‌دونم یهو به خودم میام و میبینم یک گوشه نشستم توی فکر ، فکر و فکر ..نگاه میکنم به سقف ، به میز ، به قفسه ی پر از خاک کتاب‌ها ، به گل های خشک شده ، به عسل همون گیتار تنها توی کاور گوشه ی اتاق ، به خودم توی آینه..
          واقعا انگار تموم شد ، انگار هر چی تلاش کردم هر چی دوویدم نشد نرسیدم ، نتونستم ، انگار سونامی اومد و توی یک لحظه من و خونه ای که برای خودم می‌ساختم رو غرق کرد
          و حالا من ته‌نشین شدم، تهِ یک اقیانوس تاریک و سرد
          
          اما هنوز نمردم ، غرق شدم اما هنوز چشمام بازه ، هنوز خفگی رو احساس میکنم هنوز درد دارم و به این فکر میکنم که پس آخرش کجاست؟ آخر این درد ها نرسیدن ها از دست دادن ها ، آخر این بی‌عدالتی ها ظلم ها و بدبختی ها ، آخر زندگی ، آخر دنیا ، کجا تموم میشن اینا؟ تا کی ادامه دارن اینا؟
          
          واقعا ..آخر این بازماندگی کجاست؟ کی به من هم میرسه و این دوباره زنده موندن ها تموم میشه؟ اصلا اون روز میرسه؟ یا هم نه ، من همیشه اونیم که باید ببینه بمیره اما نفسش ادامه داشته باشه؟ ، اونیم که باید ببینه نمیره و منتظر بمونه که یک روز نوبتش بشه؟
          
          من بهش فکر میکنم ، زیاد ، کِی گلوله روی بدن من میشینه؟ ، کِی آتیش منو می‌سوزونه؟ ، کِی اون ضربه های وحشیانه به من میخوره؟ ، حتی کِی آوار سقف ها به من میرسه؟ چیزایی که به چشم دیدم ، کِی سر من میاد؟ کی نوبت من میشه؟
          
          بچه هامون که رفتن ، اونا منتظرش نبودن ولی ، منتظر اون خشونت ، اون جنایت ، اون قتل عام ؛ شاید به این فکر می‌کردن که توی اون دو شب تموم میشن ، اما نمی‌دونم ، منتظر اون بی‌رحمی اون حجم از فقدان انسانیت بودن؟
          من هنوز باورش نمیکنم ، هنوز امیدوارم که همش یک کابوس باشه واقعیت نباشه ، ولی بازم منتظرم ، چون میدونم تا این حکومت تموم نشه هر لحظه ممکنه به منم برسه
          ++++

سلام عزیزمکاش میومدی دوباره ده ثانیه رو ادامه میدادی
          ما واقعا دوسش داریم 
          تا الان دویست بار از اول خوندمش

کاش دوباره ده ثانیه رو آپ کنی

سلام ده ثانیه آپ نمیشه؟

دوست داشتی یه سر بهش بزن ♥
          https://www.wattpad.com/story/378505867?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=This_is_J

سلام. نمیدونم هنوز توی اکانتت هستی یا نه ولی کتاب " ده ثانیه " رو واقعا دوسش دارم (هرچند دلم میخواد یه تیر بزنم تو مغز دامی) فکر نمیکردم جالب باشه اما خیلی دوسش دارم. لطفا ادامه بده به نوشتنش^^

سلام. ببخشید بدون اجازه وارد مسیج بوردت شدم.♡
          اولین بوکمه. خوشحال میشم اگه یه سر بهش بزنید و حمایت کنید:)
          https://www.wattpad.com/story/369444050?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=Aurorify