Hava da kara bulutlar hakimdi. Hiç uyanmak istemediğim korkunç bir sabaha uyanmıştım.sevdiğim insanlarla vakit geçiremeden, bana sevgilerini göstermeden hep terk ediyorlardı.
Sarı saçlarımın üzerinde siyah bir tülbent atılıydı, bunu böyle örtmem ayıptı ama ben fark etmiyordum.
Sakinleştirici mi vermişlerdi bana?
Bunu bana neden yapıyorlardı, herkes teker teker ayrılırken yere ağlayarak çöktüm. Toprak ıslaktı üşürdü benim annem. Yoktu artık, neden gitti?
Gitmedi öldü o.
Gözlerimden yaşlar dökülürken arkamdan bir el omzuma dokundu. "Ben burada, senin yanındayım" dün kırıcı laflarımdan sonra bile benimleydi.
Marsel-2.bölüm alıntısı