Bir neçə aydır burda əvvəlki kimi aktiv deyiləm. Həyatımda bir çox şey oldu. İstədiyim yerdə işə başladım, daha sonra gözləmədiyim bir anda istədiyim başqa bir yerdən iş təklifi aldım. Çox sevdiyim bir doğmamı itirdim. Ruhən çox enişlər çıxışlar yaşadım. Hələ də yaşayıram. Bir işə yenicə alışmışkən, indi də ikincisinə alışmağa çalışıram. Boğuluram, nəfəs ala bilmirəm. Böyüyürəm, yaşlanıram. Yaşımın üzərinə yaş gəldikcə anlayıram ki, həyatda yaşamaq üçün daim mübarizə aparmaq lazımdır. Məktəbi, univerisiteti bitirməklə verilən çaba bitmir. İnsan yaşadıqca çabalamalı, böyüməli, inkşaf etməlidir. Hər gün əvvəlki gecəni ağlayaraq yatmağıma baxmayaraq, yataqdan qalxıb həyata davam etdiyim üçün özümlə fəxr edirəm. Bir qadın olaraq yaşamağın çətin olduğu bu dünyamızda, yaşamaq üçün daha yaxşı bir dünya miras buraxmaq ümidi ilə…
