Elsiz, ayaksız bir yeşil yılan,
yaptıklarını yıkıyorlar Mustafa Kemal.
Hani bir vakitler Kubilay'ı kestiler,
çün buyurdun kesenleri astılar,
sen uyudun asılanlar dirildi,
Mustafa'm, Mustafa Kemal'im.
100 yıl önce elimizden tutup kurtardın bizi, şimdi elimizde tüfek yok belki ama yine bu fikir bataklığında boğulmamak için sana tutunuyoruz.100 yıl geçti:ne sana duyduğumuz hayranlık bitti ne de sana olan sevgimiz tükendi. Sen vefat edeli 87 yıl olmuşsa ne yazar, ister 100 ister 150 yıl olsun biz seni unutmayız Ata'm.
Uğruna dökülen kanların ahı
Sabah çiği gibi sardı toprağımı
Ama ben basamıyorum
Seni ileri taşımadıkça
Hayatı insanca yaşamadıkça
Muasıra ulaşamadıkça evladın olmaktan utanıyorum