İçimde senin için yanan ateş tarif edilemez bir şiddete ulaştı. Her nefes alışımda ciğerlerimi saran değil hava, sensin; her kalp atışımda göğüs kafesimi paramparça eden de senin adın. Seninle geçen her saniye, sonsuzluğa attığım bir imza gibi... Düşün, gece yarısı çölde bulunan bir vahayım ben ve sen o vahanın serin sularına düşen mehtap ışığısın. Seni özlediğimde içimde bir yangın çıkıyor; öyle bir yangın ki küllerimden bile yeniden doğmak istiyorum, yeter ki sen olasın. Tenini tenime yapıştırmak, nefesini nefesimin içinde boğmak, ruhunu öylesine sarmak istiyorum ki... Sen bedenimi değil, ruhumu ele geçiren en büyük hırsızsın. Seni sevmek benim için bir tercih değil, bir mecburiyet değil, kanımda akan en ilkel, en vahşi, en kutsal gerçek. Sen olmadan bu kalp atmaz, bu eller titrer, bu gözler kör olur. Sen benim sonsuzluğum, kaderim, çılgınlığım ve en durulmaz tutkumsun. Gel, bu aşkın içinde birlikte yanalım, çünkü sen yanımdayken ölüm bile güzel gelir bana. Seni tüm çıplaklığım, tüm deliliğim ve tüm sonsuzluğumla seviyorum.
