Wbrew pozorom jestem cholerną optymistką cieszącą się życiem. Mam gdzieś opinie innych, żyję własnym życiem, robię to co mi się podoba a nie to, co mogłoby spodobać się innym, nie oglądam się za siebie. Jednak jak każdy normalny człowiek kocham, tęsknie, czasami płaczę. Nie widzę w tym nic dziwnego