Leyla…Ya da Ela… fark etmezdi.Hiçbir adı olmamasını tercih ederdi.Anıları parçalanmış ve kanlıydı; ve geçmişinden geriye kalan tek şey, hayatının en karanlık anında elini tutan sekiz yaşındaki bir çocuktu . Ama eksik hafızasının arasında, asla unutmadığı bir şey vardı: İntikam.Annesini öldüren adamdan ve onu kurban eden sistemden. Yıllarca bekledi.Yıllarca plan yaptı. Ta ki bir gece, silahı o sistemin tepesinde duran adama doğrulttuğu ana kadar:
Emir Tarkan. Her şeyi bitirmek için sadece küçük bir tetiğe basış yeterliydi…Ama tam tetiği çekecekken, karanlıkta titrek bir ses yankılandı:
“Leyla… sen misin?” Fazlasıyla tanıdık bir sesti.
Öyle tanıdık ki, elleri bir anlığına titredi.Gerçeğin gömüldüğü ve sadakatin satıldığı bir şehirde, bazen en büyük düşman, adını hâlâ hatırlayan tek kişidir.Ve bazen, intikam bağışlamaktan daha zordur.
https://www.wattpad.com/story/407826573?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=Ruya23