Soms weet je dat het einde dichterbij komt, maar wil je het nog niet zien.
Soms hou je vast aan iets, juist omdat je weet dat je het gaat verliezen.
Matthy en Olivia zijn onafscheidelijk.
Ze lachen, dromen en leven alsof er altijd nog tijd genoeg is.
Totdat die tijd ineens geen belofte meer is, maar een grens.
Olivia is ziek.
En dit keer wordt ze niet beter.
Terwijl de dagen korter lijken te worden en de nachten steeds zwaarder vallen, probeert Matthy vast te houden aan alles wat nog wél kan: herinneringen maken, woorden zeggen die eigenlijk te groot zijn, en het licht aan laten… ook als het donker onvermijdelijk wordt.
Want hoe neem je afscheid van iemand die nog leeft?
En hoe ga je verder als degene die jouw wereld verlichtte, langzaam dooft?
Binnenkort online!!
“ “
