׺°"˜'"°º× ׺°"˜'"°º×
▀▄▀▄ ▄▀▄▀
A jednak upodobnisz się do tego błota,
Co tchem zaraźliwym zieje,
Gwiazdo mych oczu, słońce mojego żywota,
Pasjo moja i mój aniele!
Tak! Taka będziesz kiedyś, o wdzięków królowo,
Po sakramentch ostatnich,
Gdy zejdziesz pod ziół żyznych urodę kwietniową,
By gnić wśród kości bratnich.
Wtedy czerwiowi, który cię będzie beztrosko
Toczył w mogilnej ciemności,
Powiedz, żem ja zachował formę i treść boską
Mojej zetlałej miłości.
▀▄▀▄ ♡ ▄▀▄▀
- avec voυѕ ♡
- InscritAugust 3, 2018
Inscrivez-vous pour rejoindre la plus grande communauté de conteurs
ou