_nocturn4l

Tüm depresifliği bir kenara bırakıp çok klişe ve freaky tarzda aşk dolu şeyler yazmak istiyorum. Bir tane bile üzücü paragraf olmasın, her okuduğunuz kelimeyle daha da heyecanlanın istiyorum.

Selam. Diva is back.

Wattynin prime dönemlerinde taekook fici yazmak gibi radikal bir karar alsaydım şu an en az 10k takipçim vardı. Yani takipçi sayısı pek umrumda değil açıkçası ama aşırı imreniyorum her fici en az 500k okunan yazarlara. Eski ortam yok artık. Dünyanın en iyi şeyini yazsam da hypelanmayacak maalesef. Bazı şeyler için geç kalmışım biraz galiba.

Resmen iki saat boyunca bilgisayarın başında oturup aralıksız yazı yazdım ve 4klık bölüm yayınladım. Dünya için küçük benim içinse büyük bir adım. Şaka bir yana kendimle gurur duyuyorum. 2023 yılında yazmaya en hevesli olduğum zamanlarda bile maksimum 1.5k yazabiliyordum. Şimdi istemeye istemeye 4k yazdım kendimi zorlayarak. 10k yayınladığım günler de gelecek umarım.

Sosyalleşip arkadaş edinmeye çalışırken rezil olduğum hissi asla peşimi bırakmıyor. Bunu yaşayan tek ben olamam ya. Karşımda arkadaş olmak istediğim bir kız oturuyorsa bile sanki on yıldır hoşlandığım çocuk oturuyormuş gibi oluyorum. Elimi kolumu nereye koysam diye düşünüyorum, duruşumu beğendirmeye çalışıyorum. Kelimelerimi seçerek konuşuyorum, gülüşüme dikkat etmeye çalışıyorum. Ve bunların hepsi karşımdaki kızla samimi olabilemek için. Onunla arkadaş olabilmek için. İstemeden oluyor, kendimi ona beğendirmeye çalışıyormuşum gibi davranıyorum. Sesimi bile kasıyorum. Hâl böyle olunca ben samimi olalım diye uğraşırken samimiyetsiz bir ortam oluyor çünkü vereceğim cevapları özenle seçip kafamda tartıp öyle konuşuyorum. Yakınlarımla olduğu gibi değil. Mesela gerçekten yakın olduğunuz, samimi olduğunuz biriyle konuşurken sohbeti devam ettirmeye çalışır mısınız? Hayır. Arkadaşınızla saatlerce facetime yaparsınız mesela... Konudan konuya atlarsınız, bazen susarsınız, bazen alakasız şeylerden bahsedersiniz. Bu durum size samimiyetsiz gelmez aksine çok doğal bir şey. Ama karşımdaki kişiyle samimi değilsem ve samimi olmak istediğim biriyse işler böyle olmuyor. Sohbeti devam ettirme ihtiyacı hissediyorum çünkü ben devam ettirmeyince karşımdaki de devam ettirmiyor ve garip bir sessizlik oluyor. Korkunç. Bu yüzden o sessizlik olmasın diye sohbeti devam ettirmeye çalışıyorum ama beceremiyorum. Ağzı iyi laf yapan tiplerden değilim ne yazık ki. Bu yüzden konu açmak için kendimden bahsetmek zorunda kalıyorum, en nefret ettiğim özelliklerimden birisi. O tuhaf sessizlik olmasın diye normalde asla anlatmayacağım şeyleri anlatıyorum, daha doğrusu anlatmak zorunda kalıyorum. O an zorundaymışım gibi hissediyorum çünkü aklıma daha mantıklı bir çözüm gelmiyor. Şu olay yaşanmasın diye ayna karşısına geçip kendi kendime sohbet edeceğim alıştırma olsun diye az kaldı gerçekten. Çıldırırsın ya. 

2 yıl önce yazdıklarımı okudum taslaktan. O kadar aptalmışım ki. Kötü olan ise hâlâ aynı şeyleri yapıyor olmam. Yeme bozukluğumu o kadar büyütmüşüm ki yazdığım her cümlede hissediliyor. Farkettim ki kendimi o hâle getiren benmişim. O zaman anlamamıştım. Keşke böyle sonuçlar doğurmadan önce dursaymışım. Ama artık pişmanlıkların bir önemi kalmadı. Her şey için çok geç. Yaşadıklarım ve hissettiklerim, her konusu açıldığında gözlerimde yaşlarla anlatacağım bir şeye dönüştü. Yaptığım hataların ve geçmişteki pişmanlıklarımın bugünki beni ben yapan şey olduğuna inanıyorum aslında. Ama bu çok farklı. Tek bir dilek hakkım olsaydı zamanda geriye gidip kendime yaptıklarımı telafi ederdim. Kendimden bu kadar nefret etmeme sebep olacak şeyler yaptırmazdım kendime.

Yağmurlu koyu bir renk var Seu'lun üstünde, son zamanlarda uyuyamıyorum ve soluyorum. Yağmur duruyor ve görüntüm su birikintisine yansıyor, bugün daha da acınası görünüyorum.
          

Sonsuz uykuya daldığım zaman her birinizin vicdan azabından delirmesini diliyorum. Hayatınız kötü gitmesin, hatta her zaman en iyilerine sahip olun. Ama bana yaptıklarınızı, hissettirdiklerinizi hep hatırlayın. Geri gelemeyeceğimi ve hiç bir şeyi düzeltemeyeceğinizi asla unutmayın. Vicdanınız öyle sızlasın ki gününüz çok güzel geçse bile en zayıf anınızda, gece huzurlu bir uykuya dalmaya çalışırken, aynaya baktığınızda beni hatırlayın. Benim hissettiklerimi hissedip saatlerce gökyüzüne bakarak vicdanınızı susturması için tanrınıza yalvarın.