İnsan büyüyünce, yaş alıp geliştikçe kafa yapısı da çok değişiyormuş. Eskiden deliler gibi severek yaptığım şeyler şimdi bana keyif vermiyor. Gecenin köründen şafak doğana kadar kitap okurdum, yazardım mesela ama şimdi hiç birini yapmıyorum ya da yapamıyorum. Deliler gibi kurgu yazardım bölüm üstüne bölüm atardım yks için çalışıyor olmama rağmen ama şimdi boşum ve ne içimden geliyor yazmak ne de elim gidiyor kağıda. Öyle bomboş bakıyorum sadece elimdeki kaleme.
Bilmiyorum belki de yoruldum belki sıkıldım belki de bir şeylerin farkına varıp yenilgiyi kabullendim emin değilim..
Kusura bakmayın şeker çocuklarım, size sürekli yeni bölüm sözü verip beklettiğim için. Sözümü tutamadım, affeyleyin beni olur mu?
Yine de kitaplarımı okuyanlara, oy verenlere ya da vermeyenlere, okuma listelerine ekleyip arkadaşlarına öneren sevgili okuyucularıma teşekkürlerimi sunuyorum.
Bir hikayenin daha sonuna geldik arkadaşlar. Sizinle burada Red Bunny adı altında kurgu yazmak ve yorumlamaktan keyif ve büyük bir zevk duydum. Sağlıcakla kalın, sizleri seviyorum ve değer veriyorum :)
Red Bunny kaçar...