ㅤ ㅤ ㅤ

kaderide siksinler 

kader böyleymis

özlemden boğuluyorum

geceyle gündüzün buluştuğu noktaya
            o şarkıcının geleceği yollara 
            bilirim ki şarkın uzunsa gece derindir 
            kısaysa tez gelir sabah

boğazımda takılı kalmış kelimeleri bir bir yutmak, yaşadığım olayı sindirmek istedim. bu yüzden sadece yutkundum. ses çıkarmadan, sadece yutkundum.

Mesela biri her gece sesimi dinleyerek uyumadı. Ya da biri çenemdeki gamzeme aşık olmadı. Okuduğum kitapları alıp altını çizdiğim cümleleri defalarca çizip okumadı kimse. Fotoğrafım yıllarca birinin cüzdanımda durmadı. Papatyaların yaparakları hiç bir zaman benim için koparılmadı. İçtiği kahvenin falında baş harfım çıktı diye sevinmedi kimse. Ya da biri bana her gece seni seviyorum bunu bil öyle uyu demedi. Kimse benim iyi yönlerimi değil de kusurlarımı sevmedi. Ben hiç sevilmedim, bu yüzden şimdi gösterdiğiniz değer ağır geliyor bana. Sevilmedim diye sevmeyi de öğrenemedim. Çünkü sevilince sevmeyi öğrenirdin. Biliyorum hayatımın sonuna kadar sevgi denen şeyi tam anlamayacağım.

Kendi kendime diyorum ki, biraz daha gayret et, şimdi bırakma, biraz daha gayret et ve her şey değişecek; ve neden yaptığımı bilmeden devam ediyorum, her defasında bu son olacak diye düşünerek devam ediyorum. Ne için? Artık benim olmayan bu eskimiş sözcükler, sürekli ağzımdan dökülen bu kelimeler.