nesvedar
her şeyin bir bedeli var, güzelliğinin de.
aataraksiya
aataraksiya
aslında ben her gün ölüyorum.
perchiose
dağımın karı
aataraksiya
bakma öyle yabancılar gibi
nesvedar
zor geçen bir günün sonunda seninle eve dönmek hissini ararken dünyamı altüst ettim yine de bulamıyorum.
aataraksiya
ama zamanında o ev benimdi o oda benimdi o yatak o yastık o koltuk hepsi benimdi simdi ayakta duracak yer bulamıyorum kendime
aataraksiya
kadınlar, çocuklar hayattan göçermiş. yani derinden, derinden.
aataraksiya
sen gelmez oldun.
aataraksiya
çok sigara içerdi o fikret. ben mevcut bir savaşın ortasında bile onu sigarasıyla gördüm. vazgeçmişti. ben mevcut bir savaşın ortasında onun için onunla birlikte savaştığımı düşünürken o bizden çoktan vazgeçip bir sigara dumanını içine çekti. o gün bugündür, onun çektiği her duman benim ciğerimi yakar, anlıyor musun fikret. anlamıyorsun. vazgeçildiğim bir savaş uğruna öldüm ama hâlâ yanmaya devam ediyorum. ne zaman kül olacağım fikret. ne olur artık kül olayım. kurtulayım.
nesvedar
iyi doğduk seda.
nesvedar
bu yangının ortasında sana ev olma isteğimin çocukluğunu mazur gör. yaralarımdan sızan yaşama sevincimi sana merhem yapmak isteyişimi, mezarımda senin sevdiğin çiçekleri isteyişimi, bıçakların yuva bildiği ellerine muhtaç oluşumu, o esrarlı gecelerde dayanan ruhumun karşındaki acizliğini mazur gör. anlatamadığım yerlerden kırıldım ama sana gelip çocuk heyecanlıyla anlatmak isteyişimi mazur gör. bunları mazur gör.
nesvedar
ona kıyamayışını dinledim, beni defalarca parçalayışının anıları aklıma prangalıyken. onu ellerinle yaşatma aşkını dinledim, her seferinde beni paslı bir giyotinde infaz ederken. onu arzulayışını dinledim. onu kaybetmekten korkuşunu dinledim, ben kapında kışlarken. aptal bir kadın olmayı dilerdim. göğsüme hayran kaldığım bu hançeri saplamamanı dilerdim. acım hançerden değil, hançeri tutan elini öpmek isteyişimden geliyor. kalbimin ritmi senken ömrüne yazılanı dinlemek yazgım. bu gam beni mezara sokar.