さよなら

bir tutam sevdanı ver, dem
          yaşamak sensin madem

değer zamanında verilmeli, mezar ne anlar çiçekten

alışırsın ve tilki dönmesin diye dükkanı yakarsın

yaşıyorum ama şüpheliyim öldüğümden

uzaklaşıyorum yaklaşıyorum

bugün oturdum ölümü düşündüm 
          bir darağacında ya da yolda yürürken

başka bir evrende, en güzel halinle

bin yıl ömrüm olsaydı 
          bin yıl seni severdim
          

bakanlar bana
          gövdemi görürler
          
          ben başka yerdeyim

putlardan da eskidir devrilmek ve yıkılmak