aciverenkalpsiz

İyi ki doğdun çiçek kalplim❤️

İyikii Doğddunnn çiçeeğimmm ♡

Aklıma düştü gözlerin
          Boynumu büktüm ağladım
          Elveda dediğin yerin
          Yanına çöktüm ağladım
          
          Anılar gezdi kanımda
          Seni aradım yanımda
          Tesbih gibi her anımda
          Hasreti çektim ağladım
          
          Her seven boyun eğmiş
          Ayrılık ne yaman şeymiş
          Gözden yaş dökmek neymiş
          Gözümü döktüm ağladım
          
          İçim garip gönlüm darda
          Gözlerim karşı duvarda
          Ben her akşam aynalarda
          Yüzüne baktım ağladım

1884

1154

Sen ey şehrin yerlisi, cesur, kararlı mühür 
          Sen ey inatçı kıskanç, alçak gönüllü ve hür 
          Karanlık geceleri korkutsa da günahım 
          Kızlar Kayası gibi dikilip kaldı âhım 
          Sefere çıkanların tatlı rüyâsı mısın 
          Rûhumun cellâdı mı, yoksa hülyâsı mısın 
          Konuşursun, sözlerin dâre çeker canımı 
          Susarsın, çâresizlik büyütür isyânımı 
          Siyaha boyanınca, kanatlanır mı yürek 
          Hangi harfin başını beliyor şimdi melek 
          Kasîde, hangi şehrin âşiyânında güzel 
          Bulutlu havalarda parlayan aydır gazel 
          Yine mest, yine sarhoş bahçendeki mumyalar 
          Canlanıyor taşların kalbinde sardunyalar
          
          
          Fildişinden heykel mi taşıyorsun elinde 
          Yine bir raksın mumu yanıyor gözlerinde 
          En hâkî denizini verdim sana ömrümün 
          Dilediğince yıkan sularında gönlümün 
          Sürmek mi istiyorsun masal arabasını 
          Getireyim kapına devlerin en hasını 
          Ölümsüz meyvesini sundum hayal bağının 
          Dehâsında bulmuşum seni yalnızlığımın 
          Celî bir kavis miydin, sokuldun yüreğime 
          Hattı hümayununla sultan oldun evime 
          Hendeseyi titretir endâmın ley-ü nehâr 
          Bu aşkı destan gibi yazıyor fırtınalar 
          Yüzündeki çizgiler kûfî midir sülüs mü 
          Aradığın define İrem mi Endülüs mü
          
          
          Sen ey yardım sevenim, ruhumu derde saldın 
          Yalnızlığım ağlarken gülenim, nerde kaldın 
          Azimli bir yüreğin yorgun kimyasın da mı 
          Sevda denklemlerinin memnû dünyasında mı 
          Her pazartesi âhım kapında helâk olur 
          Her Cuma karanlığın kuşları leylâk olur 
          Kâşifin benim gülüm, görmediğin yine ben 
          Bilseydin sana benden bakanı görünmeden 
          Anlardın; her macera tende rü’yet gibidir 
          Oysa sende gördüğüm, sana gurbet gibidir 
          Utangaç bir merhamet saklıyorsun sesinde 
          Sahraya dönüyorum baharın ötesinde 
          Gizlice bir nikahtır o arzuhal, o kâmet 
          Sensizlik, yollarımda bir değil, bin kıyamet 
          Bu tebessüm rüya mı, bu istifham uğru mu 
          Âh bir çoğaltabilsem yüreğinde ruhumu

Düşünsene bir özentiyle tuttuğun sigaranı yakıyorum
          Hafifçe başını eğiyorsun, bahar bahçe saçların dökülüyor yüzüne
          Avuçlarımda ki ateş tir tir titriyor seni görünce Lara
          Sonra tatlı başını yavaş yavaş kaldırıyorsun
          Sanki yıllardır karşında seni bekler gibiyim, derken işte işte kılıçtan keskin ve zindanlardan derin gözlerin.
          Tarifinden acizim ben bu güzelliğin, bilmiyorum Lara ben kimin şairiyim?
          Dışarıda olup biten her şeyden haberim var aslında, ama ben Lara hayatı kalbimin içinde yaşıyorum, zamansız, mekansız, nefessiz, ama sensiz diyemiyorum Lara diyemiyorum.
          Gözlerimin ve gözlerin görmediği yerdesin sen Lara! İçimdesin içimdesin diyorum sana, beni anla!
          Beklenen güzel haber gibisin, ama sen gelmesen de güzelsin.
          Ah Lara! Bir cenk meydanı kuruluyor içimde seni düşününce
          Senin için kınından çekiliyor kılıçlar, duvarlar yıkılıyor, yeniden çiziliyor hudutlar
          Öyle şanlı, öyle asil ilan ediyorsun ki zaferini
          Hayran hayran sana bakarken görüyorum, esir düşen bir kumandanın gözlerini
          Sonra, baktığım yerde seni göremiyorum, parmak uçlarında nazlı nazlı, berrak bir suyun üzerinde yürürken seyrediyorum seni
          Dur Lara ! Dur!
          Sakın gitme! Sen uzakları göremezsin. Tamam, gideceğin yollar senin
          Ama ayaklarına serilmiş basıp basıp geçtiğin yollar benim! Bilmezsin.
          Artık seni yazmam, vazgeçtim dillere düşürmem demiştim, görüyor musun Lara? Ben yine bana yenildim.
          Ömrümün neresindeyim bilmiyorum
          Neler neler geçti başımdan bir sen geçmiyorsun
          Ah Lara..
          Senden başka güzel bilmem ben, buhtunnasr kabrinden kalksa
          Babil şehrini yeniden kursa, bin bir güzelleri karşıma dikse,
          Değişmem değişmem saçlarının tek bir teline.

seninle karşılaşıp solduğum andı ölüm
          yüzüne baktığında tutuşup yandı ölüm
          
          çoğaldıkça çoğalan bir sevda ülkesinde
          ellerine dokundun; sana inandı ölüm
          
          o efsunlu, yağmurlu, hercai gözlerinden
          uçan kelebekleri mutluluk sandı ölüm
          
          akkor dudaklarından ağı düştü içime
          yollarında yürürken sanki insandı ölüm
          
          viran eylediğin gün yorgun hayallerini
          ayrılıkla, hüzünle, aşkla sınandı ölüm
          
          bir ömür vuslatını bekledi boynu bükük
          bilmem ki aşk uğrunda neden kınandı ölüm
          
          süründü yıllar yılı karanlık köşelerde
          benim gibi kıvrandı, kahra dayandı ölüm
          
          her akşam tufanında harap oldu güneşim
          gece baygın bir rüya, gündüz hülyandı ölüm
          
          sensizliğin en ağır fermanıydı içimde
          dudaklarımdan sızan bir damla kandı ölüm
          
          ölüm seni sevmektir bir celladın elinde
          bilmem hangi yürekte böyle sultandı ölüm
          
          

Seni bir yaz gününe benzetmek mi, ne gezer?
          Çok daha güzelsin sen, çok daha cana yakın:
          Taze tomurcukları sert rüzgârlar örseler,
          Kısacıktır süresi yeryüzünde bir yazın:
          Işıldar göğün gözü, yakacak kadar sıcak,
          Ve sık sık kararı da yaldız düşer yüzünden;
          Her güzel, güzellikten er geç yoksun kalacak
          Kader ya da varlığın bozulması yüzünden;
          Ama hiç solmayacak sendeki ölümsüz yaz,
          Güzelliğin yitmez ki asla olmaz ki hurda;
          Gölgesindesin diye ecel caka satamaz
          Sen çağları aşarken bu ölmez satırlarda:
          İnsanlar nefes alsın, gözler görsün elverir,
          Yaşadıkça şiirim, sana da hayat verir.
          
          |William Shakespeare

l
          
          ey imtiyazlı güzel, uyan derin uykudan
          hatırla bülbüllerin divane olduğunu
          
          dün sabah seni görüp çarpılmış gökte güneş
          önce anlayamamış ona ne olduğunu
          
          gönderince kalbime ışığını bu gece
          bildim bütün aşkların bahane olduğunu
          
          şimdi ben de garip bir haldeyim, biçareyim
          şaşırdım ayın kime pervane olduğunu
          
          ll
          rüzgarı senin için öpüyor dudaklarım
          bal rengine boyuyor yolları senin için
          
          dehlizlerin dumanlı, küflü karanlığından
          aydınlığa çekiyor kulları senin için
          
          misk-ü amber kokuyor çölün kalbinde zaman
          sim-ü zerle süslüyor kumları senin için
          
          senin için ırmağa karışıyor denizler
          can meyvesi kırıyor dalları senin için
          
          lll
          bülbül yine mey’ustu; vatan virandı gülüm
          uğrunda hayallerim bile yıprandı gülüm
          
          Mecnun dahi Leyla’yı anmaz oldu yürekten
          güzeller güzeliydi; hani sultandı gülüm
          
          yaşamak, sonsuzluğu tattı avuçlarından
          ölüm tomurcuklandı; kabir uyandı gülüm
          
          bir kafdağı kalmıştı varlığından bihaber
          seni görünce, o da tutuşup yandı gülüm