nietzscshe
burası benim çocukluğum
nietzscshe
toz pembe defterim çok güzelsin. artık yıldızları, bulutları, saf aşkları, çocuksu sevgiyi, gökyüzünü yazamıyorum ben. hayat benden ne kadar çok eksiltmiş değil mi? keşke diyorum o zamanlar değerini bilseymişim kendime yarattığım gökyüzünün. hiç bilemedim, hızlı büyüdüm. içimdeki çocuğu da bir yerlere gömdüm. nereye gömdüm bilmiyorum bile
nietzscshe
umarım elimden kalem hiç düşmez. çünkü ben sadece böyle iyileşiyorum zaman bana bunu öğretti