aforoz

Gt

Sikerim geçmişi geleceği.

Zaman herşeyin ilacıysa sikeyim eczaneleri.

Şairlerin yazdığı şiirlerle nefes almaya çalışmıyorum. 
          Kafamı dinlemek amacıyla kabuğuma  çekiliyorum. 
          Kafam bir hayli karışık, etrafımda düzinelerce insan sanki hepsi silahını bana doğrultmuş ama sıkamıyorlar. 
          Mermi değil vücuduma saplanan hayır bir bıçakta değil. 
          Evime dahi götüremediğim sözler.
          Sokakta yalnız bir çocuktan farksız izliyorum etrafı.
          Islık sesiyle ruhuma söz geçirmeye çalışıyorum.
          Bedenim kontrolden çıkmışcasına hareket ediyor.
          Şimdi bakmayın siz yazdığım satırlara.
          Satırlarımda beni göremezsiniz.
          Kelimeler ayna değil yansıtamaz kişiyi.

Aşk vurdu beni.

Geçecek, dinecek tüm acı.
          Sakince bakacağım pencereden dışarı.
          Bir melek kadar masum bir şeytan kadar yırtıcı belki.

Tanrının lanetiyim farkındayım.

Yine başa sardı herşey.
          Karanlığın içinde süzülen siyah kuğudan farksızım,
          yorgunum, bitkinim, çaresizim.
          Anlamıyorlar ve üstüme geliyorlar.

Eksik cümlelerimi doldurur gülüşün.
          Ağladığında teker teker silinir heceler.
          Dilsiz midir bütün pencereler?
          Bir rüzgardır bazen üşütür öpüşün.

Nefes almakta zorlanıyorum oris.
          Beni anlayan biri çıkar mı karşıma bilmiyorum.
          Demem o ki insan anlar insanın halinden ama 
          derman olamadığında yanmaz mı insanın canı?
          Bu sıralar kendimi çok şiire döküyorum.
          İyi mi yapıyorum kötü mü bilemiyorum.
          Aklım bulanıyor önümü göremiyorum.
          Hayır içmeden de sarhoş olabiliyorum.