gökyüzü ağlarken

Olmayan bir şeyi savunuyor.

O gün elime gitarımı alıp bu günleri çalacağım.

Hayatım boyunca hep bir üst versiyonun kızlarla doldu etrafım. Benden daha guzeli, daha zekisi, daha popüleri... Bazen üçü birlikte olurdu. Hoşlandığım bir çocuk olduğunu hatırlıyorum. Benden güzel bir kıza aşıktı. Sonrasında bir çocuktan daha hoşlanmıştım. O da benden daha iyi olan bir kıza aşıktı. Bir çocuktan daha hoşlandığımda çok güzel bir kızla sevgili oldu. En sonunda bir çocuktan daha hoşlandım ve o da güzel bir kıza aşık oldu. Ben hiçbir zaman neyim eksik demedim. Farkında olarak yaşadım. Hiçbir zaman birine gerçekten aşık olmadım. Hatta birine yüklediğim en ufak ilgiye bile bir kelime uyduramayacağımdan ötürü buna hoşlanmak dedim. Asla bu kadar fazla kişiye ilgi beslemedim. Sadece küçük şeyler. Yine de ben hep farkındaydım. Herkes benden güzel olan kıza gülerken, benden zeki olan kız övülürken, benden popüler olan kız sevilirken ben her şeyin farkındaydım.

Sanaldan nasıl arkadaş edinebilirim? Böyle bildiğiniz ciddi taktikler var mı?

Kim ne derse desin Wattpad hep benim gözümde ergen uygulamasıydı. İçeriğinden veya söylenenlerden dolayı değil. 13 yaşındaki çocukların burada büyüyüp ergenliklerini burada bırakmaları büyük bir hatıra. O bırakılan ergenlikler de bu uygulamada. Ergen uygulaması.

Ben kötü bir insanım. İlgi isteyebilirim. Nedensizce birilerinden nefret edebilirim. Kendimi sorgulayıp saatlerce ağlayabilirim. Bilmeden insanlara kötü hissettirebilirim. Kendim birileri gibi olmak isterken başkasının olmak istediği biri olabilirim. Deli gibi kıskanırken kendimi tutabilirim. Ben iyi bir insan değilim.

Kıskançlık beni günahkâr yapar mı?

Benimle konuşmanı istemiyorum.

Erkek olsaydım burası yanıt dolardı mesela.

Nazik bir adam... Fazla nazik hem de. Beni gülümseten türden. Kapımdaki çiçekleri vazoya koyarken heyecanlandıran türden. O bana bakarken beni titreten türden.