Son bir çiçek kalırsa ömrümün baharında 
Geçen kışın dinginliği gibi bak ona 
Umursama esen rüzgarı, ayazı 
Bilmezsin, belkide onun son baharı. 

Salınmasına bile gülümse 
Kırma yaprağını, dokunma dikenine
Suyunu ver ona, şefkatle 
Boynu bükülmesin asla kederinle 

Giderse o çiçek, bilki yenisi gelmeyecek 
Bir daha ne güzel kokular, 
Ne güzel suretler istenmeyecek. 
Bilki, bir daha hiç bir çiçek,
sana asla gülümsemeyecek. 

Geriye ne bir ben kalacak, 
Ne bir izim. 
Kalbini bile sızlatmaz hasretim
Bari kırılmadan solsun çiçeğim,
Kendi rüzgarımda ona üzülmeyeyim.          İşte, bende yazarım. Ağlar gibi.                                                            Instagram: bubirkaybolushikayesi