ahmetfarukekin
Bir şiir yazmak
Pembe bir şiir
Buluttan hafif
Kötülükten uzak
ahmetfarukekin
ahmetfarukekin
Her gün aynı
Aynı boşluğun içinde
Aynı acıyı tekrar tekrar
Yaşıyorum aralıksız
Gerçekten cehennem burası mı
Günah yaşım geldiğinden beridir
Aynı acıyı tekrar tekrar
Yaşıyorum aralıksız
Biri dur desin tükendim
Her gün ölüyorum
Acı değil sebebi
Acıyla yaşıyorun aralıksız
ahmetfarukekin
Küs doğdu zaten
Bu çocuk küskün doğdu
Yarım kalmış önceden
Dermanı yok bilin
Rüyalarda bile yok
Ona sarıldım çok
Çok denedim, sarıldım
Solduk, koyulaştık
Sevgi yetmez bilin
Rüyalarda bile yok
ahmetfarukekin
Toprağa koydum başımı
Diledim içine karışmayı
Tomurcuk olup bir gün
Güneşiyle açmayı
Ne istersem olmaz hiç
Avuç avuç üzüntü dökülür
Bir çiçek gözyaşımla büyür
Neydi umut, unuttum say
Sesleniyorum duysana
Bir çare bulsana
Unutma, yorgunum, yeniğim
Bir daha dünyaya gelmeyeceğim
ahmetfarukekin
Melodi olsun adı
Kulağımda çalsın
İyiyim dersem mırıldansın
Bana hep seni hatırlatsın
ahmetfarukekin
Yine eksiğim eksik
Ne dostum kaldı ne dost kaldım
Kendimi bile unuttum
Yalnızlığıma konuşmuyorum artık
ahmetfarukekin
Etraf ne kalabalık
Gözlerimi yoruyor
Yazmak istemiyorum artık
Günlerim boşlukları dolduruyor
Hiç inancım kalmadı
Bir akşam sessiz olsun
Yorgunum anlayın
Bu son akşam olmalı
ahmetfarukekin
Kırmızı gün ve güneş
Dostumdur dostum
Beni sever dokunur yüzüme
En mutlu adam benim dostum
Kirli ruh ve beden
Dostumdur dostum
Beni sevmez dokunur yüzüme
En şeytan adam benim dostum
ahmetfarukekin
Schuldeneinleben
ahmetfarukekin
Gözlerinin rengini gördüm
Bensiz koyu siyah
Islaktı çokça
Sabah olmuş
Ağlamış çokça
Dokundum içine
En içine kadar
Yalnızdı çokça
Gece olmuş
Korkmuş çokça