ahterasi
sevmeye yeteneksizim,
ahterasi
cornnelian
aki,
güzel aki,
güzeller güzeli aki.
ruhu güzel aki.
bugün belki de buraya son gelişim olacak. belki bir daha gelmeyeceğim ya da bilmiyorum, bir anda tekrar geleceğim. her şeyim, geçmişim, geleceğim belirsizliklerle dolu ve bütün bunların içindeki kesinliğim olduğun için minnettarım aki'm.
bir daha gelir miyim bilmiyorum, gelirsem sen burada olur musun bilmiyorum ama ne olursa olsun sana veda etmek istemiyorum aki.
bilirsin, bizim için noktalar yoktur, virgüller vardır.
zaten birbirine virgullerle bağlı iki ruhun öyküsü noktayla bitirilemez, değil mi?
her şeyin elbet bir gün son bulacağını bilerek başladığımız bu yolda sonsuzluğu bulmama yardım ettiğin için teşekür ederim aki.
belki burada geçireceğim zaman son bulabilir, ama burada seninle geçirdiğim zaman asla son bulmayacak. tüm bu yolculuk boyunca yanımda olduğun için teşekkür ederim güzeller güzelim.
ruhuma dokunduğun, onu unuttuğum zamanlarda aklıma gelen düşüncenle bana ruhumun varlığını hatırlattığın için teşekkür ederim.
tenim kavuşmaz tenine,
metrelerce tenim yetmez zaten seninle hasret gidermeye,
o yüzden ruhumdan ruhuna sarılmalar ve
kalbimden kalbine öpücükler gönderiyorum aki'm.
bu bir veda mektubu değil, bunu bildiğini, hep biliyor olduğunu biliyorum aki.
yine de
hani klasiktir ya,
kendine çok iyi bak aki'm. çünkü bizim gibilere kendimizden başka kimse iyi bakamaz.
hoşça kal güzeller güzelim. hoşluklar içinde kal.
ahterasi
kaldırmadan kafanı, sarıyorsun kollarını etrafıma.
gitmiyorum, biliyorsun, bu bir veda değil, biliyorsun, diyorsun.
bildiğimi fısıldıyorum, her şeyden iyi bildiğimi.
seni seviyorum.
seni sevmeye devam ediyorum.
gidiyorsun, sevgim sürmeye devam ediyor.
bekliyorum seni, beklerken devam ediyor.
hiç gitmediğini bildiğim gidişinin ardından, gelmiyorsun, ama seni sevmeye devam ediyor yüreğim.
seni seviyorum.
seni az seviyorum.
seni hep seviyorum.
seni iyi ki seviyorum.
kendine, kendin kadar güzel bak, kızıl.
kendine, iyi bak.
hoş kal bir tanem, hoşça kal.
bende kal.
bizde kal.
ahterasi
dolu gözlerinle bakıyorsun bana, elimi saçlarına atıp, kafanı yuvana yaslıyorum, kalbimin olduğu yere, göğsüme.
öpüyorum saçlarından, kokunu çekiyorum içime.
hiç gelmeyecekmiş gibi hissettiren o trenin, düdüğü çalıyor işte.
cornnelian
öptü beni: -bunlar, kainat gibi gerçek dudaklardır," dedi.
"bu ıtır senin icadın değil, saçlarımdan uçan bahardır," - dedi.
"ister gökyüzünde seyret, ister gözlerimde :
"körler onları görmese de, yıldızlar vardır," - dedi...
cornnelian
bir şarkı da benden gelsin o zaman güzelim
teoman - aşk kırıntıları
ahterasi
inan çok çalıştım bu kalpsiz dünyayı sevebilmek için. neyim var ki sanki, senden başka?
senin ruhundan başka. ruhumu katmak istediğim ruhundan başka.
ahterasi
not: geçmişe dair hiçbir şeye dokunma
cornnelian
güzelim,
bugün gittim ptt'ye, kayıtlı mektup bulunamadı dediler. acaba yanlış şubeye mi gitti, ben mi karıştırdım şubeleri bilmiyorum. takip numarası vesaire varsa atabilirsen çok mutlu olurum aki'm.
senin mektubuna gelince, on sekiz yaşını doldurmadığım için mektup göndermeyeceğimi söylediler... saçmalık.
durum böyle işte aki'm... ne yapalım artık, büyüyünce göndereceğim ＼(^o^)／
cornnelian
@cornnelian öyle olsa gerek aki'm, çünkü bana da çalışan adreslerin yeri değişmeli demişti, yani biz alıcıya gönderenin yerini karıştırmışız. dediğim gibi, mektuplarımızı resim linki olarak atalım bence şimdilik... hem el yazımızı görmüş oluruz, daha bir anlamlı olur
cornnelian
ahterasi
ağlamakla gülümsemek arası... belki de gözyaşları arasında bir tebessüm, çok iyi hissettirdi bu güzelim
cornnelian
geçen sene, spotify'dan kendime bir not bırakmışım. ve o not... görünce içim kıpır kıpır oldu, midemde kelebekler uçuştu resmen. uzun süredir hissetmediğim türden bir sevinç yaşadım notu görünce
cornnelian
ahterasi
kızıl'ım, güzelim, yerim seni. senden bir iz görüp sana sunduğum şeyleri kendine katman ne denli iyi hissettiriyor anlatamam, anlatamam ama anlatamadığım için de korkmam hiç. anlamasam da anlarsın güz tane'm
cornnelian
sen güneşten önce geldin bana, en yalnıza.
her şeyi birlikte öğrendik biz; birlikte öğrendik kendimizi aşıp, kendimize tırmanmayı, bulutsuz gülümsemeyi.
ben yalnız gezerdim: o yanlış yollarda ruhum geceleyin neye acıkırdı ki? dağlara tırmanırdım; kimdi, sen değilsen aradığım o dağ başlarında.
ahterasi
deli gibi değil, aklı başında biri gibi yorgunum.