iletişim için instagram/twitter : @aidensshi

Gözlerindeki yaşlara, ıslak kirpiklerine ve dağınık saçlarına rağmen güçlü olduğunu göstermek istercesine dimdik duran ruhumun elinden tuttum. Ve onu dansa kaldırdım, narin bir dans. 
Ellerimi beline koyduğumda avuç içlerimde hissettiğim buruk anılar, gözlerine baktığımda gördüğüm çığlık atan silüetler... Ve tüm buna benzer nice yaralara rağmen gülümseyen ruh.
Saat 4.
Gözlerimi gözlerine dikerek mırıldanıyorum. Neredesin? Kanlı ellerini kalbime dokunduruyor, oradan da kirpiklerime çıkıyor narin ve yaralı elleri. En son parmak uçlarıma değdiriyor parmaklarını. Volkanların çıktığı ve saçlarının bir esintiye kapılıp efsunlu şarkılar mırıldandığı o sert ve gri kayalıkların üzerindeyim. Gülümsüyor, hala tuttuğu parmaklarımı dudaklarına hizalıyor, ve işaret parmağının ucuna küçük bir buse bırakıyor. Burnuma gelen o koku, zaman. Gözlerimden yavaş yavaş silinen büyülü şey, silüet. Parmak uçlarında beliren renk cümbüşü, papatya.
Saat 4. Neredesin?