Daha 2-3 yaşlarında küçücük bir çocukken tanıştım seninle. Dedemin sayesinde hayatıma giren o siyah beyaz ve rengarenk dünyanda, bana sinemayı da sevgiyi de sen sevdirdin. Selvi Boylum Al Yazmalım, Dila Hanım, Devlerin Aşkı, Hayat Bayram Olsa... Bugün her bir sahnesini, her bir repliğini ezbere bildiğim o filmlerle büyüdüm ben.
Sen benim sadece televizyonda izlediğim bir aktör değil; çocukluğum, bugünüm, yarınım ve bu hayattaki en büyük idolümdün. O mağrur duruşun, sert bakışlarının ardındaki o kocaman yüreğin her zaman rehberim oldu.
"Şimdi seninle birlikte, aslında kendi çocukluğuma da veda ediyorum."
Bugün içim buruk, kalbim kırık... Ama biliyorum ki bıraktığın o muazzam miras asla yok olmayacak. İyi ki vardın, iyi ki bu dünyadan bir Kadir İnanır geçti. Bütün nesillerde var olman, kuşaklar boyu zihinlerde ve kalplerde yaşaman dileğiyle...
Ruhun şad, mekânın cennet olsun. Başımız sağ olsun.