alabelasinivermis

hepimizin hayatında bazı kararlar alması gerektiği anlar olur. bu anlık veyahut uzun vadeli düşünüp eyleme geçirdiğimiz her şey, bizi belirli bir yolun içine sokar. “acaba diğer yoldan gitseydim nasıl olurdu? ya da şöyle deseydim nasıl olurdu?” asla bilemeyeceksin. o yüzden artık bunları düşünmek yersiz. Belki özürlerin etkisiz hale gelmesinin sebebi de budur. beni kırana kadar kötü cümleler söylemeye devam ettin ve ben kırıldığım an pişman oldun. özür diledin. ama o cümleleri o an söylemeyi seçen de sendin. hatta ileri gittin ve kırıldığım için beni suçladın. bu bir şoförün yolcularına yapmaması gereken bir hareketti. gitmeyi tercih ettiğimiz yollar, belki bizi çok güzel yerlere çıkarmıyorlar. ama tam olarak şu an olduğumuz kişilerin oluşumunu sağlayan yollardı bir zamanlar. o kararı o an, o yaşımda, o anki aklımla vermeseydim, şu an olduğum kişiyi hiç bilemeyecektim. yorulana kadar kendime acı çektirdim. sürekli geçmişime bağlı yaşadım, kendimi olup biten her şey için suçladım, ağladım, kendimi hep zayıf bıraktım. geçmişimi ardımda bırakmayı seçene kadar dünya hep simsiyahtı. her şey olumsuzdu, kötüydü, yorucuydu. sonra bir gün bir karar verdim. böyle yaşamayacağıma söz vermiştim ve şimdi o karar dünyayı daha aydınlık görebilmemi, mutlu olabilmemi sağladı.

alabelasinivermis

@alabelasinivermis geçmişim.. evet bazen gitmek gerçekten gerekir. istemesen de kalkıp oradan gitmeyi bilmelisin. yanlış yerde durduğun halde, “hayır bu doğru” diye kendine telkinler vermek o bulunduğun konumu doğru yapmayacak. yoruluncaya kadar buna devam edeceksin belki ta ki ağzını açıp kendini ikna edecek bir olumlaman kalmayana kadar. ve bıraktığımız yerlere geri dönemeyiz. dönmemeliyiz de. çıkarmamız gereken önemli nokta bu. hiç kimseyi aynı duygularla, bıraktığın yerde bulamayacaksın. senin kendi yolunu seçtiğin gibi onlar da kendi yollarına gitti çoktan. herkesin yolunun ve doğrusunun kendine göre şekillenmesi ne kadar ilginç değil mi? bana farklı ve yanlış gelen şey, senin tutunduğun ve sığındığın tek doğrun olabilir. bu yüzden hiçbir zaman aynı yollarda yürümeyeceğiz. bazen birini sevmek, kendini çiğneyip onun yanında kalmaya yetmiyor. öz saygına ve karakterine duyduğun suçluluk içten içe yiyip bitirebiliyor. seninle bir iki durak kadar beraber yürüyebilirim ama o yol elbette ki beni yoracak. aynı şekilde benim yolumda seni. o yüzden ne kadar erken, o kadar iyi.
• Reply

alabelasinivermis

hepimizin hayatında bazı kararlar alması gerektiği anlar olur. bu anlık veyahut uzun vadeli düşünüp eyleme geçirdiğimiz her şey, bizi belirli bir yolun içine sokar. “acaba diğer yoldan gitseydim nasıl olurdu? ya da şöyle deseydim nasıl olurdu?” asla bilemeyeceksin. o yüzden artık bunları düşünmek yersiz. Belki özürlerin etkisiz hale gelmesinin sebebi de budur. beni kırana kadar kötü cümleler söylemeye devam ettin ve ben kırıldığım an pişman oldun. özür diledin. ama o cümleleri o an söylemeyi seçen de sendin. hatta ileri gittin ve kırıldığım için beni suçladın. bu bir şoförün yolcularına yapmaması gereken bir hareketti. gitmeyi tercih ettiğimiz yollar, belki bizi çok güzel yerlere çıkarmıyorlar. ama tam olarak şu an olduğumuz kişilerin oluşumunu sağlayan yollardı bir zamanlar. o kararı o an, o yaşımda, o anki aklımla vermeseydim, şu an olduğum kişiyi hiç bilemeyecektim. yorulana kadar kendime acı çektirdim. sürekli geçmişime bağlı yaşadım, kendimi olup biten her şey için suçladım, ağladım, kendimi hep zayıf bıraktım. geçmişimi ardımda bırakmayı seçene kadar dünya hep simsiyahtı. her şey olumsuzdu, kötüydü, yorucuydu. sonra bir gün bir karar verdim. böyle yaşamayacağıma söz vermiştim ve şimdi o karar dünyayı daha aydınlık görebilmemi, mutlu olabilmemi sağladı.

alabelasinivermis

@alabelasinivermis geçmişim.. evet bazen gitmek gerçekten gerekir. istemesen de kalkıp oradan gitmeyi bilmelisin. yanlış yerde durduğun halde, “hayır bu doğru” diye kendine telkinler vermek o bulunduğun konumu doğru yapmayacak. yoruluncaya kadar buna devam edeceksin belki ta ki ağzını açıp kendini ikna edecek bir olumlaman kalmayana kadar. ve bıraktığımız yerlere geri dönemeyiz. dönmemeliyiz de. çıkarmamız gereken önemli nokta bu. hiç kimseyi aynı duygularla, bıraktığın yerde bulamayacaksın. senin kendi yolunu seçtiğin gibi onlar da kendi yollarına gitti çoktan. herkesin yolunun ve doğrusunun kendine göre şekillenmesi ne kadar ilginç değil mi? bana farklı ve yanlış gelen şey, senin tutunduğun ve sığındığın tek doğrun olabilir. bu yüzden hiçbir zaman aynı yollarda yürümeyeceğiz. bazen birini sevmek, kendini çiğneyip onun yanında kalmaya yetmiyor. öz saygına ve karakterine duyduğun suçluluk içten içe yiyip bitirebiliyor. seninle bir iki durak kadar beraber yürüyebilirim ama o yol elbette ki beni yoracak. aynı şekilde benim yolumda seni. o yüzden ne kadar erken, o kadar iyi.
• Reply

alabelasinivermis

Bu akşam ilk defa sınırlarımı koruyan bir “hayır” dedim. Bunu yapmadan önce de çok korktum, yaptıktan sonra da. İnsanlara her zaman evet deyince, hayır cevabı onların dengesini bozuyor önce. Çünkü daha önce hiç karşılaşmadılar. O şaşkınlık hali geçince, örtülü ısrar şeklinde devam ediyorlar. Bunla başa çıkmak daha kolay ama. Çünkü hayırı çoktan söyledim, sınırı çoktan çizdim. Dünya da yıkılmadı. En azından şimdilik.

m1lans_

@alabelasinivermis dünya bir hayırla yıkılmaz, o kişi senin dünyanı bir hayırla yıkıyosada onun sorunudur. ve evet, her şeye evet dendiğinde insan hayır'a karşı biraz sarsılır çünkü beklemediği bir şeydir ama çoğu zaman o kadar evetten sonra şaşırmışlardır, örtülü ısrarda büyük ihtimalle her seferinde istediğini almakla ilgili. şahsen sınırı çoktan çizdiğini düşünmen bile çok büyük bir adım çünkü genelde insanlar hayır dedikten sonra ısrara yenik düşebilirler, umarım her şey senin için çok iyi olur ve o kişi veya kişiler kimse biraz anlayışla yaklaşır
• Reply

m1lans_

hayat nasıl gidiyo favori wattpad kullanıcım

m1lans_

@alabelasinivermis ya umarım annen yakın zamanda bu kadar sorun çıkarmayı bırakır ve dahada rahatlarsın, ve hep iyi olursun umarım <3 bende geçen seneden kalma birkaç kişinin bıraktığı yaraları sarmayı ve artık en azından düzenli olarak daha iyi hissetmeyi başardım, hâlâ halletmem gereken bir şeyler olsada. onun dışı hayat çok güzel ilerliyor (˶˃ ᵕ ˂˶) .ᐟ.ᐟ
• Reply

alabelasinivermis

@atinc_ ay cok tesekkur ederim:3 valla gitmeye calisiyo biraz annem sorun cikariyo cokca. Hayatima farkli insanlar girdi son zamanlarda, onlarin yaralarini sarmaya calisiyorum, sen neler yapiyorsun? Nasil gidiyor?
• Reply