stella

gece yarısı şairi’nin dördüncü senesi doluyor…

tavanarasındaki ruhlar senfonisi’ni yazarken aklımdan ne geçiyordu acaba 

keşke kafama yıldırım düşse de hatırlasam şu şifreyi sonra buradaki her kurguyu yok etsem 

en yakın arkadaşla etkileşimde bulunmadığın tek ortam watty, bir de buradan ağlayayım sana dedim

dünya bir şeyleri yakalamaktan ibaret değildir, jess, günler ve geceler boyunca yürüsen bile aynı manzarayı iki kez göremezsin 

Okumanı bekleyen bir kitabım var, neden başlamıyorsun? ♡

sekai okuyorsun yakaladım 

"Kısacık ömrümün yarısı bu hastane odalarında geçti. Kitaplarınızla tanıştığım zaman, cümlelerin arasındaki boşluklara kıvrılıp uzandım. Satırlarınızda kendimi bulduğumu hissettiğim an için, teşekkür ederim..." Sanırım hayatımda daha mutlu olabileceğim bir an daha olamaz diye geçirdim içimden."
          -KİRPİK UÇLARIMDAKİ YABANCI/F.B
          
          DİPNOT: Hatırladın mı bu bölümü ilk yazdığım zaman bu paragrafa yazdığın şeyleri? ❤

"... O Kamer Karan'dı.
          Bedeni, ruhuma ölümü arzulatan adam."
          -KİRPİK UÇLARIMDAKİ YABANCI/F.B

"...Tanrı şahit ki, o şeytana bile inanmıyor."
          -TUHAF ADAMIN SANRILARI/F.B