b.

-konuşmaya ihtiyacım var; biriyle değil, sadece seninle. +aptalım. çünkü canın ne zaman isterse o zaman geldin. ve ben hiçbirinde hayır diyemedim.

"merhabalar, mehmet pişkin ben, 16 ekim 2014 sabah saatlerindeyiz. doğrudan konuya gireyim bu bir “intihar notu” bu sabah yaşam defterimi kapatıyorum, bana ayrılan sürenin sonuna geldik. incelik ve derinlik sahibi birisi olmaya çok özen gösterdim; artık bunu sağlamaya çalışmak ciddi bir yük. elbette bardağı taşıran damlalar oluyor ama taşan bir bardakta, bir kaç damlayı sorumlu tutmak doğru gelmiyor bana. hoşçakalın, aşkla kalın."

-ölmüş abi. -sen de yaşamıyorsun zaten. -abi o ölmüş. -sen yaşamıyorsun. -sıkayım şu kafama desem kurşun patlamaz. urgan bulsam boynumdan geçmez. ilaç içsem mideme varmadan geri çıkar. bak abi. sana diyorum o ölmüş. sen bana yaşamıyorsun diyorsun. ya abi, sikeyim yaşamını. o öldü. ben şimdi iki metre toprağın altına girip onu arasam yine bulamam. -küllüğü ver. -tamam.

babam ve kırık oyuncaklar.

ben anlıyorum ki anneanne. dillendirmedin o günden sonra ama bakışlarının hâlâ benim sevilmeyişime yandığını görebiliyorum. hem ağrımaz canım söylersen. böyle fark edince üzülürüm ama geçer bir iki güne. küçükken yaptığım gibi şehir ışıklarını sayarım geçer. şehir ışıkları demişken. ben kayboldum anneanne. evde değilim ben fark ettin mi?

annemin, ölmem için her gün köşelerde tanrıya yalvarmasının yanı sıra, annemin bir gün eve cesedimi getireceklerinden nasıl korktuğunu da çok iyi biliyorum.

anne, tamam. ben senden bile kötüyüm tamam. ama karşımda omuzları sarsıla sarsıla ağlayan bi çocuğa sırtımı dönüp gitmezdim, bunu ben bile yapmazdım.

yaşıyo'sam babam hatrına

aile her şeydir.

https://youtu.be/cMIR-pGJxAE?si=b4NlGoSxoQcLbnGb