(Bir yola girdiğinizde önünüzdeki en büyük engel karşınıza çıkan ya da karşınıza çıkmaya dahi tenezzül etmeyen bencil insanların size bir şans vermeyip çabanızı görmemesi ve adım atacağınız basamakları sizden esirgemesi)



Daha yolun başındayız Refika.

Yolun başındayken insan korkar. Korkudan küçülür hisseder kendini. Küçülürken de içinde bir yanardağ gibi kabaran heyecanından yerinde duramayıp bir nefeste yolun sonuna varmak ister. Yol söylenildiği gibi uzun ve ince değil artık Refika. Saklambaçlı olmuş yollar. Saçının her teli gibi kıvrım kıvrım kapı açıyorlar bana. O yüzden korkuyorum Refika, yolun kıvrımlarına takılıp kalmaktan ,takılıp da sonuna varamamaktan.