Bu dizi beni hız trenine biniyormuş gibi hissettirdi. Her türlü duyguyu yaşadım. Pedro'mu öldürdüğü için Camila'dan iliklerime kadar nefret ettim, Pedro'm öldüğü için çok üzüldüm, Pedro'yu kaybettiği için Guille için üzüldüm ama aynı zamanda o kendi mutlu sonuna sahip olduğu için sevindim bu burukça bir sevinme olsa bile, böyle harika ve ilmek ilmek işlenmiş bir aşk hikayesini izlediğim için mutlu olmuş, bu kadar harika bir aşk hikayesinin sonu böyle - mutsuz - bittiği için çok üzüldüm kalbim paramparça oldu adeta. Yine de bu diziyi izlediğim için pişman değilim aksine mutluyum. Böyle bir aşk hikayesini izlemek bana şanslı olduğumu hissettiriyor. Onların aşk hikayesini bilmeyen onlarca insan varken onların aşk hikayesini bilen bir insan olmak böyle hissetmeme neden oldu.